Сафои соидати нилии шуморади дасти Мӯсо ро

صفای ساعدت نیلی شمارد دست موسی را

Биногваш ту созад тозаи имони таҷаллӣ ро

بناگوش تو سازد تازه ایمان تجلی را

Ба андаки нисбатии ошиқ тасаллӣ мешавад , вар на

به اندک نسبتی عاشق تسلی می شود، ور نه

Ба оҳӯи нисбат даврӣаст чашми шӯхи Лайлӣ ро

به آهو نسبت دوری است چشم شوخ لیلی را

Тавваҷуҳи бештар аз ошиқон бо булҳавас дорад

توجه بیشتر از عاشقان با بوالهوس دارد

Карямон дӯсттар доранд меҳмони туфайлӣ ро

کریمان دوستتر دارند مهمان طفیلی را

Надорад шукрӣ дар чошнии гардуни миное

ندارد شکری در چاشنی گردون مینایی

Ба ҳарф ва савт медорад нигаҳи ойӣнаи тӯтӣ ро

به حرف و صوت می دارد نگه آیینه طوطی را

Ба чандини сӯзани алмос , ҳайронаст мижгонаш

به چندین سوزن الماس، حیران است مژگانش

Ки аз пой ки берун оварад хори тмнӣ ро

که از پای که بیرون آورد خار تمنی را

Хумор олӯдаам , суду зиён худ наме донам

خمار آلوده ام، سود و زیان خود نمی دانم

Ба як паймона савдо мекунам ?данеу уқбо ро

به یک پیمانه سودا می کنم دنیی و عقبی را

зи дарду доғ фориғ нест як соъати дили ошиқ

ز درد و داغ فارغ نیست یک ساعت دل عاشق

Ҳамеша дасту лаб гармаст меҳмони таҷаллӣ ро

همیشه دست و لب گرم است مهمان تجلی را

Биҳамдиллоҳ намурдаем он қадр каз гардиши даврон

بحمدالله نمردیم آنقدر کز گردش دوران

Қадаҳ дар дасту мино дар бағали дидеми тақворо !

قدح در دست و مینا در بغل دیدیم تقوی را!

Тариқи ақлро бар ишқ руҷҳон медиҳад зоҳид

طریق عقل را بر عشق رجحان می دهد زاهد

Асоеи беҳтар аз сад шамъ кофурӣаст аъамӣ ро

عصایی بهتر از صد شمع کافوری است اعمی را

Гар аз ишқ ҳақиқӣ ҳаст дардӣ дар сарати маҷнӯн

گر از عشق حقیقی هست دردی در سرت مجنون

Ба чашм оҳӯон машкан хумори чашми Лайлӣ ро

به چشم آهوان مشکن خمار چشم لیلی را

Дар он кишвар ки гардад гавҳари афшони хомаи соиб

در آن کشور که گردد گوهر افشان خامه صائب

Раги абри баҳорон тай кунад тӯмори даъвӣ ро

رگ ابر بهاران طی کند طومار دعوی را