Ҳар лаҳзаи турои ҳасан ба сад ранги برارد

هر لحظه ترا حسن به صد رنگ برآرد

Аз дасти ту дили кас ба чаҳ найранги برارد

از دست تو دل کس به چه نیرنگ برآرد

Муҳтоҷ ба менест рухи лолаи изорон

محتاج به می نیست رخ لاله عذاران

Ин ҷоми зи худ бодаи гулранги برارد

این جام ز خود بادهٔ گلرنگ برآرد

Чун ғунча ба доман диҳадаш барги шикарханд

چون غنچه به دامن دهدش برگ شکرخند

Онро ки баҳорон ба дили танги برارد

آن را که بهاران به دل تنگ برآرد

Аз нола бе пардаи мо доғ ва кабоб аст

از نالهٔ بی‌پردهٔ ما داغ و کباب است

Ҳар каси нафас аз сина ба оҳанги برارد

هر کس نفس از سینه به آهنگ برآرد

Вақтаст дарин анҷуман аз тнгдлиҳо

وقت است درین انجمن از تنگدلی‌ها

Чун пистаи забон дар даҳанами занги برارد

چون پسته زبان در دهنم زنگ برآرد

Аз чӯбу гул ва соя бедаст баҳораш

از چوب و گل و سایه بیدست بهارش

Ишқи ту касеро ки зи фарҳанги برارد

عشق تو کسی را که ز فرهنگ برآرد

Навмед мабошед ки бо ҷозибаи ишқ

نومید مباشید که با جاذبهٔ عشق

Маъшуқаи худ кӯҳкан аз санги برارد

معشوقهٔ خود کوهکن از سنگ برآرد

Муҳтоҷ ба ковуш нашавад чашмаи умраш

محتاج به کاوش نشود چشمهٔ عمرش

Ҳар кас ба хароши дили мо чанги برارد

هر کس به خراش دل ما چنگ برآرد

Бисёр шукуфтааст ҳавои чамани имрӯз

بسیار شکفته است هوای چمن امروز

Тарсим ки моро зи дили танги برارد

ترسیم که ما را ز دل تنگ برآرد

Аз домантар рӯй замини як гул абраст

از دامنِ تر روی زمین یک گلِ ابرست

Ойӣнаи дил чун касе аз занги برارد

آیینهٔ دل چون کسی از زنگ برآرد

Соиб шавад он рӯзи турои оина бе ранг

صائب شود آن روز ترا آینه بی‌رنگ

Кони чеҳраи равшани хати шбрнги برارد

کان چهرهٔ روشن خطِ شبرنگ برآرد