Он кас ки таманноӣ бирав дӯш ту дорад
آن کس که تمنای بَر و دوش تو دارد
Гар хоки шўддст дар оғӯш ту дорад
گر خاک شود دست در آغوش تو دارد
Бар чеҳраи хуршеди фурӯғи ту гувоҳ аст
بر چهرهٔ خورشید فروغِ تو گواه است
Ин чашми пари обӣ ки дар гӯш ту дорад
این چشم پرآبی که در گوش تو دارد
Дар давлат бедор диҳад ғӯтаи ҷаҳон ро
در دولت بیدار دهد غوطه جهان را
Файзӣ ки дами субҳи баннои гӯш ту дорад
فیضی که دم صبح بناگوش تو دارد
Ҷавшан чаҳ кунад бо назари мӯи шикофон
جوشن چه کند با نظر موی شکافان؟
Ошиқ чаҳ ғам аз хати зираи пӯш ту дорад
عاشق چه غم از خط زرهپوش تو دارد؟
Шурӣ ки қиёмат будаш ғошия бар дӯш
شوری که قیامت بودش غاشیه بر دوش
Дар зери илми сарви қбопўш ту дорад
در زیر علم سرو قباپوش تو دارد
Аз оташи густохӣ меоб нагардад
از آتش گستاخی می آب نگردد
Меҳрӣ ки ҳаё бар лаби хомӯш ту дорад
مهری که حیا بر لب خاموش تو دارد
Ҳар чанд надорад дили соиби хабар аз хеш
هر چند ندارد دل صائب خبر از خویش
Аммо хабар аз хоби фаромӯш ту дорад
اما خبر از خواب فراموش تو دارد