Аз гармии ашками сафи мижгон гила дорад

از گرمی اشکم صف مژگان گله دارد

Зини обилаи пои хормғилон гила дорад

زین آبله‌پا خار مغیلان گله دارد

Бар дар ятемаст садафи домани модар

بر در یتیم است صدف دامن مادر

Юсуфи абас аз танагии зиндон гила дорад

یوسف عبث از تنگی زندان گله دارد

Торик шавад хонаи ойӣнаи зи ҷавҳар

تاریک شود خانهٔ آیینه ز جوهر

Ҳайрони ҷамоли ту зи мижгон гила дорад

حیران جمال تو ز مژگان گله دارد

Ин хоб ба сад давлати бидорнбхшнд

این خواب به صد دولتِ بیدار نبخشند

Дил гарчи азон наргиси фаттон гила дорад

دل گرچه ازان نرگس فتان گله دارد

Миқрози сари сабз буд ханда бе вақт

مقراض سر سبز بود خندهٔ بی‌وقت

Аз рахнаи лаби пистаи хандон гила дорад

از رخنه لب پستهٔ خندان گله دارد

Аз ахтари худзери фалаки шикваи нодон

از اختر خود زیر فلک شکوهٔ نادان

Монад ба ғариқӣ ки зборон гила дорад

ماند به غریقی که ز باران گله دارد

Дирамонаш ҳаминаст ки бо дард бисозад

درمانش همین است که با درد بسازد

Дардӣ ки зносозӣ дармон гила дорад

دردی که ز ناسازی درمان گله دارد

Ҳар субҳи фалаки дафтарӣ аз шикваи кушояд

هر صبح فلک دفتری از شکوه گشاید

Пайвастаи сияҳи косаи зи меҳмон гила дорад

پیوسته سیه کاسه ز مهمان گله دارد

Чун дона бемағз буд пучи каломаш

چون دانه بی‌مغز بود پوچ کلامش

Ҳар шӯраи заминӣ ки здҳқон гила дорад

هر شوره زمینی که ز دهقان گله دارد

Чун дасти арӯсон ба нигораст сазовор

چون دست عروسان به نگارست سزاوار

Поеи гуҳи зи бедоди муғелон гила дорад

پایی گه ز بیداد مغیلان گله دارد

Мо вглаҳ аз талхии дашноми ту ҳайҳот

ما و گله از تلخی دشنامِ تو هیهات

Ҳарфӣаст ки мӯр аз шкрстон гила дорад

حرفی است که مور از شکرستان گله دارد

Чун сабз шавад бахти ман сӯхта ҷое

چون سبز شود بخت من سوخته جایی

Каз бахти сияҳи чашмаи ҳайвон гила дорад

کز بخت سیه چشمه حیوان گله دارد

Тан дод ба ҳамдастии дев аз дили сангин

تن داد به همدستی دیو از دل سنگین

Аз хотам бе меҳри сулаймон гила дорад

از خاتمِ بی‌مهرِ سلیمان گله دارد

Дар олами ҳайрат буд оромӣ агар ҳаст

در عالم حیرت بود آرامی اگر هست

Соиби абас аз дидаи ҳайрон гила дорад

صائب عبث از دیدهٔ حیران گله دارد