Андешаи зи кулуфти дил битоб надорад

اندیشه ز کلفت دل بیتاب ندارد

Пурвои ғубори оина об надорад

پروای غبار آینهٔ آب ندارد

Аз фикри макони ҷони муҷаррад буд озод

از فکر مکان جان مجرد بود آزاد

Ҳоҷат ба садаф гавҳар ноёб надорад

حاجت به صدف گوهر نایاب ندارد

Дармон буд он дард ки изҳор тавон кард

درمان بود آن درد که اظهار توان کرد

Он захм кушандааст ки хуноб надорад

آن زخم کشنده است که خوناب ندارد

Дар фақр вФно кӯш ки ҷамъияти хотир

در فقر و فنا کوش که جمعیت خاطر

Фаршаст дар он хона ки асбоб надорад

فرش است در آن خانه که اسباب ندارد

Резади зи ҳам аз партави миннати дили нозук

ریزد ز هم از پرتو منت دل نازک

Вайронаи мо тоқат маҳтоб надорад

ویرانهٔ ما طاقتِ مهتاب ندارد

Сари гарм талаб бош ки чандон ки равон аст

سرگرمِ طلب باش که چندان که روان است

Аз занги хатари ина об надорад

از زنگ خطر آینهٔ آب ندارد

Бар оинаи содаи дилони нақш гарон аст

بر آینهٔ ساده‌دلان نقش گران است

Девори ҳарами ҳоҷат миҳроб надорад

دیوار حرم حاجت محراب ندارد

Соиб ба чаҳ умеди броиими зи ғифлат

صائب به چه امّید برآییم ز غفلت؟

Бедории мо огаҳӣ хоб надорад

بیداریِ ما آگهی خواب ندارد