Тифласт вғми нолаи мо ҳеҷ надорад

طفل است و غم نالهٔ ما هیچ ندارد

Ин ғунчаи сари вбрги сабо ҳеҷ надорад

این غنچه سر و برگ صبا هیچ ندارد

Пайдост з ҳар қатраи шабнам ки дарин боғ

پیداست ز هر قطرهٔ شبنم که درین باغ

Ишқӣ ки ҳавоӣаст бақо ҳеҷ надорад

عشقی که هوایی است بقا هیچ ندارد

Гуфтам ба туҳидастии умед бибахшоӣ

گفتم به تهیدستی امّید ببخشای

Гуфтои алифи қомати мо ҳеҷ надорад

گفتا الف قامت ما هیچ ندارد

Нахли қад ӯ дид взшрм об нигарадед

نخل قد او دید و ز شرم آب نگردید

Шохи гули ин боғи ҳаё ҳеҷ надорад

شاخ گل این باغ، حیا هیچ ندارد

Соиб чаҳ аҷабгар дилат аз ҳинд сияҳ шуд

صائب چه عجب گر دلت از هند سیه شد

Ин хоки сияҳи нури всФо ҳеҷ надорад

این خاکِ سیه نور و صفا هیچ ندارد