Дили тоқати ҳайронӣ дидор надорад

دل طاقت حیرانی دیدار ندارد

Ойӣнаи мо ҷавҳари ин кор надорад

آیینه ما جوهر این کار ندارد

Гул мекунад аз ранги парешонеи хотир

گل می کند از رنگ پریشانی خاطر

Ҳоҷат ба тнки зарфӣ изҳор надорад

حاجت به تنک ظرفی اظهار ندارد

То чанд ба мӯеи дилам овехта бошад

تا چند به مویی دلم آویخته باشد

Вопаси даҳ агар зулфи ту дар кор надорад

واپس ده اگر زلف تو در کار ندارد

Воъиз чаҳ шӯии гарми лаб бе намаки ту

واعظ چه شوی گرم لب بی نمک تو

Тбхолаҳ эй аз гармӣ гуфтор надорад

تبخاله ای از گرمی گفتار ندارد

Мушкил ки кушояди гиреҳ аз риштаи корам

مشکل که گشاید گره از رشته کارم

Абрӯии ту пешонии ин кор надорад

ابروی تو پیشانی این کار ندارد

Оғӯши марои муҳаррами он хирман гул кун

آغوش مرا محرم آن خرمن گل کن

Мӯии камарати тоқати ин бор надорад

موی کمرت طاقت این بار ندارد

Корӣаст ба дили нохуни алмос шикастан

کاری است به دل ناخن الماس شکستن

Ҳар биҷгрии дасти дарин кор надорад

هر بیجگری دست درین کار ندارد

эй шохи гул аз давр чаҳ оғӯши гушойӣ

ای شاخ گل از دور چه آغوش گشایی

Гули рангӣ аз он гӯша дастор надорад

گل رنگی از آن گوشه دستار ندارد

Як зарраи вафоро ба дўъолм нафурӯшем

یک ذره وفا را به دوعالم نفروشیم

Ҳарчанд дарин аҳд харидор надорад

هرچند درین عهد خریدار ندارد

Беҳавсилаеро ки буд шишаи матоъаш

بی حوصله ای را که بود شیشه متاعش

Он ки ба оташи нафасон кор надорад

آن که به آتش نفسان کار ندارد

Соиб ба ҷигар шуъла занад нолаи гармат

صائب به جگر شعله زند ناله گرمت

Оташи нафасӣ мисли ту гулзор надорад

آتش نفسی مثل تو گلزار ندارد