Ҷӯёии ту бо каъбаи гул кор надорад

جویای تو با کعبه گل کار ندارد

Ойӣнаи мо рӯй ба девор надорад

آیینه ما روی به دیوار ندارد

Дар ҳалқаи ин заҳр фурӯашон натавон ёфт

در حلقه این زهد فروشان نتوان یافت

Як сбҳаҳ ки шероза зуннор надорад

یک سبحه که شیرازه زنار ندارد

Ҳар лаҳза ба ранг дигар аз пардаи броиӣ

هر لحظه به رنگ دگر از پرده برآیی

Дили бурдани мо ин ҳама дар кор надорад

دل بردن ما این همه در کار ندارد

Даври сафари санги фалохан ба сар омад

دور سفر سنگ فلاخن به سر آمد

Саргаштагии мост ки паргор надорад

سرگشتگی ماست که پرگار ندارد

Як доғи ҷигари сӯзи дарин лола ситон нест

یک داغ جگر سوز درین لاله ستان نیست

Ин майкадаи як соғар саршор надорад

این میکده یک ساغر سرشار ندارد

Аз дидани рӯяти дили ойӣнаи фурӯи рехт

از دیدن رویت دل آیینه فرو ریخت

Ҳар шишаи дилии тоқат дидор надорад

هر شیشه دلی طاقت دیدار ندارد

Дар ҳар шикани зулфи гиреҳгири ту домӣ аст

در هر شکن زلف گرهگیر تو دامی است

Ин силсилаи як ҳалқа бекор надорад

این سلسله یک حلقه بیکار ندارد

Аз гирди касодии гуҳарами муҳра гул шуд

از گرد کسادی گهرم مهره گل شد

Раҳмаст ба ҷинсӣ ки харидор надорад

رحم است به جنسی که خریدار ندارد

Мо гӯша нишинон чаман орой хаёлем

ما گوشه نشینان چمن آرای خیالیم

Дар хилвати мо накҳати гул бор надорад

در خلوت ما نکهت گل بار ندارد

Булбули зи назари бозии шабнами гила манд аст

بلبل ز نظر بازی شبنم گله مند است

Мискини хабар аз рахна девор надорад

مسکین خبر از رخنه دیوار ندارد

Дар малики ризои захми забон соя бедаст

در ملک رضا زخم زبان سایه بیدست

Сартосари ин бодияи як хор надорад

سرتاسر این بادیه یک خار ندارد

Пеши раҳ оташ наниҳад чӯби хаси вхор

پیش ره آتش ننهد چوب خس وخار

Соиби ҳазар аз касрат ағёр надорад

صائب حذر از کثرت اغیار ندارد