Ҳаво абраст , пар кун аз шароби ноби киштӣ ро

هوا ابرست، پر کن از شراب ناب کشتی را

Ки аз бод мувофиқ беҳтараст ин оби киштӣ ро

که از باد موافق بهترست این آب کشتی را

Чу дил шуд об , пушти худ ба девори фароғати даҳ

چو دل شد آب، پشت خود به دیوار فراغت ده

Ки ин дарё кунад як луқма бо асбоби киштӣ ро

که این دریا کند یک لقمه با اسباب کشتی را

Хати ҷом аз ғами олами маро дороломонӣ шуд

خط جام از غم عالم مرا دارالامانی شد

Каманд ваҳдатӣ гардид ин гирдоби киштӣ ро

کمند وحدتی گردید این گرداب کشتی را

Ғурури дили яке сад гашт аз саҷҷодаи тақво

غرور دل یکی صد گشت از سجاده تقوی

зи ғифлат бодбон шуд пардаҳои хоби киштӣ ро

ز غفلت بادبان شد پرده های خواب کشتی را

зи дасти нохудои ақл , корӣ барнаме ояд

ز دست ناخدای عقل، کاری برنمی آید

Сабк созад наҳанги ишқ аз асбоби киштӣ ро

سبک سازد نهنگ عشق از اسباب کشتی را

Раҳоӣ медиҳад дарди талаби дилро азин олам

رهایی می دهد درد طلب دل را ازین عالم

Ба соҳил май баради ин муваҷҷаҳ бе тоби киштӣ ро

به ساحل می برد این موجه بی تاب کشتی را

Дил осӯда набӯд бе қаророни муҳаббат ро

دل آسوده نبود بی قراران محبت را

Чаҳ осоиш буд дар қулзуми симоби киштиро ?

چه آسایش بود در قلزم سیماب کشتی را؟

зи наъли вожгӯни осмони умед он дорам

ز نعل واژگون آسمان امید آن دارم

Ки аз саргаштагии оради буруни гирдоби киштӣ ро

که از سرگشتگی آرد برون گرداب کشتی را

Ба соҳил метавонад баради рахт аз файзи икрнгӣ

به ساحل می تواند برد رخت از فیض یکرنگی

Чу мавҷи он кас ки сомон медиҳад аз оби киштӣ ро

چو موج آن کس که سامان می دهد از آب کشتی را

Назар гуфтам даҳуми об аз ақиқ ӯ , надонистам

نظر گفتم دهم آب از عقیق او، ندانستم

Ки дарёӣ кунад он гавҳари сероби киштӣ ро

که دریایی کند آن گوهر سیراب کشتی را

зи тадбири муаллими дили куҷо сокин шавад соиб ?

ز تدبیر معلم دل کجا ساکن شود صائب؟

Дар он дарё ки лангар мекунад бе тоби киштӣ ро

در آن دریا که لنگر می کند بی تاب کشتی را