Дилами хоки мурод хеш донад ноМуродӣ ро

دلم خاک مراد خویش داند نامرادی را

Кунад гирди ятемии гавҳарами гирди касодӣ ро

کند گرد یتیمی گوهرم گرد کسادی را

зи танагӣ дар дили пари хӯни ман шодӣ наме гунҷад

ز تنگی در دل پر خون من شادی نمی گنجد

зи ман чун ғунчаи тасвир , рангӣ нест шодӣ ро

ز من چون غنچه تصویر، رنگی نیست شادی را

Назари баст аз тамошои булҳавас , то ёри нав хат шуд

نظر بست از تماشا بوالهوس، تا یار نو خط شد

Хати райҳони ғубор чашм бошад бесаводӣ ро

خط ریحان غبار چشم باشد بی سوادی را

Ба хории зистан , аз иззати ноқис буд беҳтар

به خواری زیستن، از عزت ناقص بود بهتر

Гуворо кард бар ман қимати нозили касодӣ ро

گوارا کرد بر من قیمت نازل کسادی را

Чаро соиб бурун оем зи хилват , ман ки ме донам

چرا صائب برون آیم ز خلوت، من که می دانم

Ба аз кунҷи даҳони ёр , кунҷи ноМуродӣ ро

به از کنج دهان یار، کنج نامرادی را