Бегонаи маънии лаб хомӯш надорад
بیگانه معنی لب خاموش ندارد
Холӣ буд он зарф ки сарпӯш надорад
خالی بود آن ظرف که سرپوش ندارد
Даъвии самари пишрс хомӣ фикраст
دعوی ثمر پیشرس خامی فکرست
Май пухта чу гардид сар ҷӯш надорад
می پخته چو گردید سر جوش ندارد
Онҷо ки буд бихбрии анҷумани оро
آنجا که بود بیخبری انجمن آرا
Ҳар кас ки дам аз ақл занад ҳуш надорад
هر کس که دم از عقل زند هوش ندارد
Оҳӯии турои гирди хат аз ҷои нёнгихт
آهوی ترا گرد خط از جای نیانگیخت
Ин хоби гарони дида харгӯш надорад
این خواب گران دیده خرگوش ندارد
Аз арз таҷаллӣ нашавад кор ба дили танг
از عرض تجلی نشود کار به دل تنگ
Ойӣнаи ғами танагӣ оғӯш надорад
آیینه غم تنگی آغوش ندارد
Болини талабон дар хам доранд чу Мансур
بالین طلبان در خم دارند چو منصور
Варна сари ошиқи хабар аз дӯш надорад
ورنه سر عاشق خبر از دوش ندارد
Соиби зи тамошои чаман чун нгризд
صائب ز تماشای چمن چون نگریزد
Ин ғамкадаи як сарв қбопўш надорад
این غمکده یک سرو قباپوش ندارد