Он шӯх чаҳ гӯям ки дил аз дасти чисони барад

آن شوخ چه گویم که دل از دست چسان برد

Номад ба канори ман вдлро замёни барад

نامد به کنار من ودل را زمیان برد

Дил хӯн шуд вони тарк ҷФокиш наомад

دل خون شد وآن ترک جفاکیش نیامد

Дар хоки ҳадафи ҳасрати он сахти камони барад

در خاک هدف حسرت آن سخت کمان برد

Дар риштаи ҷони тоб фитодааст зи ғайрат

در رشته جان تاب فتاده است ز غیرت

То дасти тасаввур ки ба он мӯии миёни барад

تا دست تصور که به آن موی میان برد

Кайфияти чашми ту асар кард ба дилҳо

کیفیت چشم تو اثر کرد به دلها

Ғаммози хабари роҳ ба асрори ниҳони барад

غماز خبر راه به اسرار نهان برد

Аз барқ ҳаводис накунад поки гуҳари бим

از برق حوادث نکند پاک گهر بیم

Ранг аз рухи ёқӯт ба оташ натавон барад

رنگ از رخ یاقوت به آتش نتوان برد

Чун сайли гаронсанг ки аз кӯҳи бғлтд

چون سیل گرانسنگ که از کوه بغلطد

Сад кӯҳи ғам аз синаи ман ратли гарони барад

صد کوه غم از سینه من رطل گران برد

Аз сатри шумории қадамии пиштрк на

از سطر شماری قدمی پیشترک نه

Паии зини раҳи борӣк ба мақсад натавон барад

پی زین ره باریک به مقصد نتوان برد