Аз холи тавон роҳ ба он кунҷи даҳони барад

از خال توان راه به آن کنج دهان برد

БеХизр ба сарчашмаи ҷон пай натавон барад

بی خضر به سرچشمه جان پی نتوان برد

Беруни сиррӣ аз сабзаи хати ту набардам

بیرون سری از سبزه خط تو نبردم

Ҳар чанд саводами сабақ аз оби равони барад

هر چند سوادم سبق از آب روان برد

Чун кори барони кунҷи даҳан танг нагардад

چون کار برآن کنج دهن تنگ نگردد

Мӯри хати аўраҳ ба шукр ханд ниҳони барад

مور خط اوره به شکر خند نهان برد

Ғам аз дили мо кам накунад ханда ки талхӣ

غم از دل ما کم نکند خنده که تلخی

Аз тинати бодом ба шукр натавон барад

از طینت بادام به شکر نتوان برد

Аз ман қадамӣ чанд буд санги нишони пеш

از من قدمی چند بود سنگ نشان پیش

Аз бас ба раҳаши пои марои хоби гарони барад

از بس به رهش پای مرا خواب گران برد

То чанд буд гӯши броўоз шикастан

تا چند بود گوش برآواز شکستن

Ранг аз рухи ман шиква ба девони хазони барад

رنگ از رخ من شکوه به دیوان خزان برد

Рӯзӣ ки камари баст майонаш ба назокат

روزی که کمر بست میانش به نزاکت

Он рӯзи дили соиби мискини зи миёни барад

آن روز دل صائب مسکین ز میان برد