Осоиши тани ғофилам аз ёди хдокрд

آسایش تن غافلم از یاد خدا کرد

Аз тинати бодом ба шукр натавон барад

همواری این راه مرا سر به هوا کرد

Ин хонаи харобӣ ба ҳубобаст сазовор

این خانه خرابی به حباب است سزاوار

Аз оби равон хона набоист ҷдокрд

از آبِ روان خانه نبایست جدا کرد

Беҷазба ба ҷое нарасад кӯшиши раҳрав

بی‌جذبه به جایی نرسد کوشش رهرو

Баргардам азон раҳ ки тавон рӯ ба қФокрд

برگردم ازان ره که توان رو به قفا کرد

Чун нофаи нафас дар ҷигари боди сабои сӯхт

چون نافه نفس در جگر باد صبا سوخت

То як гиреҳ аз зулфи гиреҳгири ту вокрд

تا یک گره از زلف گرهگیر تو وا کرد

Дар раҳгузараш чоҳ шавад дидаи ҳасрат

در رهگذرش چاه شود دیدهٔ حسرت

Аз ростии он кас ки дарин роҳ Асо кард

از راستی آن کس که درین راه عصا کرد

Бе ранҷи талаб рӯй диҳад ончӣ нахоҳӣ

بی‌رنج طلب روی دهد آنچه نخواهی

Давлат аҷабӣ нест агар рӯй ба мо кард

دولت عجبی نیست اگر روی به ما کرد

Дар маъракаи ишқи далеронаи мтозид

در معرکهٔ عشق دلیرانه متازید

Бар сафҳа дарё натавон машқи шнокрд

بر صفحهٔ دریا نتوان مشقِ شنا کرد

Иқрор накардан ба гунаҳи айн гуноҳ аст

اقرار نکردن به گنه عینِ گناه است

Қойил нашуд он кас ки ба тақсир хато кард

قایل نشد آن کس که به تقصیر خطا کرد

Қойил ба хато бош ки мардӯд ҷаҳон шуд

قایل به خطا باش که مردود جهان شد

Ҳар каси гунаҳи хеши ҳўолт ба қазо кард

هر کس گنه خویش حوالت به قضا کرد

Даври фалак аз замзамаи ишқи тиҳӣ буд

دور فلک از زمزمهٔ عشق تهی بود

Ин доираро хомаи соиб ба наво кард

این دایره را خامه صائب به نوا کرد