Аз баси арақ аз чеҳраи глФоми ту гул кард
از بس عرق از چهره گلفام تو گل کرد
Чун пушти лаби сбзхтони боми ту гул кард
چون پشت لب سبزخطان بام تو گل کرد
Хӯнам чу май аз лаъл май ошоми ту гул кард
خونم چو می از لعل می آشام تو گل کرد
Дар шишаи ман ҷӯш зад аз ҷоми ту гул кард
در شیشه من جوش زد از جام تو گل کرد
Дар пардаи пайғом касе бӯса надода аст
در پرده پیغام کسی بوسه نداده است
Ин маънии пӯшидаи зи пайғоми ту гул кард
این معنی پوشیده ز پیغام تو گل کرد
Дар лаъл батон об шуд аз шарм шукр ханд
در لعل بتان آب شد از شرم شکر خند
Зини нӯш ки аз талхии дашноми ту гул кард
زین نوش که از تلخی دشنام تو گل کرد
Хори срдиўор ба бебаррагӣ ман нест
خار سردیوار به بیبرگی من نیست
Аз гиряи ман гарчи дрўбоми ту гул кард
از گریه من گرچه دروبام تو گل کرد
Доғи ҷигари ташнаи мо сӯхтаи ҷонон
داغ جگر تشنه ما سوخته جانان
Тбхол шуд аз лаъл май ошоми ту гул кард
تبخال شد از لعل می آشام تو گل کرد
Ҳарчанд ки аз хоб шавад фитнаи замини гир
هرچند که از خواب شود فتنه زمین گیر
Сад фитнаи хобидаи зи боми ту гул кард
صد فتنه خوابیده ز بام تو گل کرد
Раҳмӣ ба туҳидастии мо сода дилон кун
رحمی به تهیدستی ما ساده دلان کن
Каз шӯраи замини тухм дар айёми ту гул кард
کز شوره زمین تخم در ایام تو گل کرد
Мапаснд ба ман тӯҳмати озодии азин беш
مپسند به من تهمت آزادی ازین بیش
Каз донаи ашками қафаси вдоми ту гул кард
کز دانه اشکم قفس ودام تو گل کرد
Дар фикри саранҷоми ман сӯхта дил бош
در فکر سرانجام من سوخته دل باش
Акнӯн ки хати неки саранҷоми ту гул кард
اکنون که خط نیک سرانجام تو گل کرد
Дар қабза фармон набӯд тавсани саркаш
در قبضه فرمان نبود توسن سرکش
Нокомии ман аз дили худкоми ту гул кард
ناکامی من از دل خودکام تو گل کرد
Ҳарчанд ки дар парда алфоз наҳафтум
هرچند که در پرده الفاظ نهفتم
Аз номаи сарбастаи ман номи ту гул кард
از نامه سربسته من نام تو گل کرد
Нилии з тамошо нашавад ҳеҷ смнбр
نیلی ز تماشا نشود هیچ سمنبر
Ин фохта аз сарви гули андоми ту гул кард
این فاخته از سرو گل اندام تو گل کرد
Соиби ҳамаи рангини суханони масти вхробнд
صائب همه رنگین سخنان مست وخرابند
Зини бодаи гулранг ки аз ҷоми ту гул кард
زین باده گلرنگ که از جام تو گل کرد