Дилро чаҳ хаёласт ба май шод тавон кард

دل را چه خیال است به می شاد توان کرد

Ин ғамкада Эй нест ки обод тавон кард

این غمکده ای نیست که آباد توان کرد

Гар домани ваҳшати адаб ишқ нагирад

گر دامن وحشت ادب عشق نگیرد

Хӯн дар дили бирҳмии сайёд тавон кард

خون در دل بیرحمی صیاد توان کرد

Маъзӯр буд ҳар ки фаромӯш кунад аз ман

معذور بود هر که فراموش کند از من

Ваҳшитар азонм ки марои ёд тавон кард

وحشی تر ازانم که مرا یاد توان کرد

Аз нолаи ҷарасро накушояд гиреҳи дил

از ناله جرس را نگشاید گره دل

Дил чун тиҳӣ аз дард ба фарёд тавон кард

دل چون تهی از درد به فریاد توان کرد

Ҳаргиз нашавад тири каҷ аз зӯри камони рост

هرگز نشود تیر کج از زور کمان راست

Моро чаҳ хаёласт ки иршод тавон кард

ما را چه خیال است که ارشاد توان کرد

Чун шуълаи хаси ним нафас беш набошад

چون شعله خس نیم نفس بیش نباشد

Аз мастӣ агар вақти хуши эҷод тавон кард

از مستی اگر وقت خوش ایجاد توان کرد

Аз фикр кунӣ холӣ агар шишаи дил ро

از فکر کنی خالی اگر شیشه دل را

Аз зикри худои пари зи призод тавон кард

از ذکر خدا پر ز پریزاد توان کرد

Фарёд ки дар синаи ман бар сари ҳам ғам

فریاد که در سینه من بر سر هم غم

Чандон нафитодааст ки фарёд тавон кард

چندان نفتاده است که فریاد توان کرد

Дил низ хунак мешавад аз оҳи саҳаргоҳ

دل نیز خنک می شود از آه سحرگاه

Соиб агар оташи хамаш аз бод тавон кард

صائب اگر آتش خمش از باد توان کرد