Ҷонӣ ки сар аз равзан фитрок баровард

جانی که سر از روزن فتراک برآورد

Аз гирди гиребони бақои сар бадар оварад

از گرد گریبان بقا سر بدر آورد

Умед ки давлати з дараш бихбр ояд

امید که دولت ز درش بیخبر آید

Ҳар кас ба ман аз омадан ӯ хабар оварад

هر کس به من از آمدن او خبر آورد

Дигар накунад хайр ба миҳроби ибодат

دیگر نکند خیر به محراب عبادت

Дар пои хами он кас ки шабиро басар оварад

در پای خم آن کس که شبی را بسر آورد

Тадбир ба хӯн тез кунад теғи қазо ро

تدبیر به خون تیز کند تیغ قضا را

Ин абри балоро ба сари ман спроўрд

این ابر بلا را به سر من سپرآورد

Аз хол ба рози даҳани ёри расидам

از خال به راز دهن یار رسیدم

Ин мӯри маро бар сари танг шукр оварад

این مور مرا بر سر تنگ شکر آورد

Аз ткмаҳи пероҳани Юсуф хабарам дод

از تکمه پیراهن یوسف خبرم داد

Ҳар ғунча ки аз ҷайби чамани сар бадар оварад

هر غنچه که از جیب چمن سر بدر آورد

Дар сояи шамшоду гул ором надорад

در سایه شمشاد و گل آرام ندارد

То оби равони сарви туро дар назар оварад

تا آب روان سرو ترا در نظر آورد

Аз бодаи лаълӣ ба сараш тоҷ ниҳоданд

از باده لعلی به سرش تاج نهادند

Ҳар кас ба хароботи Муғон дардисар оварад

هر کس به خرابات مغان دردسر آورد

Хуш бош ки дар домани саҳрои қиёмат

خوش باش که در دامن صحرای قیامت

Шуд кишт касе сабз ки домони троўрд

شد کشت کسی سبز که دامان ترآورد

Шуд танги шукр на фалак аз мавҷи ҳаловат

شد تنگ شکر نه فلک از موج حلاوت

Соиби зи неи калаки худ аз бас шукр оварад

صائب ز نی کلک خود از بس شکر آورد