Чун пистаи забон дар даҳанам занг баровард

چون پسته زبان در دهنم زنگ برآورد

Охири гули хомӯшии ман ин самар оварад

آخر گل خاموشی من این ثمر آورد

Дар пои хазони рехти гулу лолаи ин боғ

در پای خزان ریخت گل و لاله این باغ

Рангӣ ки ба рухсора ба хӯн ҷигар оварад

رنگی که به رخساره به خون جگر آورد

Дар коми ту заҳр аз каҷӣ туаст вагарна

در کام تو زهر از کجی توست وگرنه

Ҳар кас ки чунӣ рост шуд ӣнҷо шукр оварад

هر کس که چونی راست شد اینجا شکر آورد

Мо бихброни толеъ мактуб надорем

ما بیخبران طالع مکتوب نداریم

Варна ки азон ояи раҳмати хброўрд

ورنه که ازان آیه رحمت خبرآورد

Фарёд ки бо тӯтии мо сахт тараф шуд

فریاد که با طوطی ما سخت طرف شد

Ҳар ҷғд ки имрӯзи сар байза баровард

هر جغد که امروز سر بیضه برآورد

Қонеъ ба забунӣ машав аз нафас ки ӣнҷо

قانع به زبونی مشو از نفس که اینجا

Гардан касе афрохт ки хасми сроўрд

گردن کسی افراخت که خصم سرآورد

Миъроҷи висоли ту на андозаи мо буд

معراج وصال تو نه اندازه ما بود

Ин мӯр ба иқболи шукр бол баровард

این مور به اقبال شکر بال برآورد

Миъроҷи висоли ту на андозаи мо буд

معراج وصال تو نه اندازه ما بود

Ин мӯр ба иқболи шукр бол баровард

این مور به اقبال شکر بال برآورد

Сад шукр ки нанишаст зи пои ҳиммати соиб

صد شکر که ننشست ز پا همت صائب

То дарди ғарибӣ ба ватан аз сафар оварад

تا درد غریبی به وطن از سفر آورد