Аз авди дили гарми ман ахгрбгризд

از عود دل گرم من اخگربگریزد

Аз базми нафаси сӯхта миҷмар бигурезад

از بزم نفس سوخته مجمر بگریزد

Ашкам чу Аннани рез наад рӯй ба дарё

اشکم چو عنان ریز نهد روی به دریا

Дарё ба нҳонхонаҳи гўҳрбгризд

دریا به نهانخانه گوهربگریزد

Дар ҳашар чу оҳами илми шуълаи фарозад

در حشر چو آهم علم شعله فرازد

Хуршед ба сарчашмаи кўсрбгризд

خورشید به سرچشمه کوثربگریزد

Як чашм задангар қадаҳ аз дасти гузорам

یک چشم زدن گر قدح از دست گذارم

Ҷони обилаи по то лаб соғар бигурезад

جان آبله پا تا لب ساغر بگریزد

Аз гармии хӯнам ки дили санги гудозад

از گرمی خونم که دل سنگ گدازد

Чун барқи нафас сӯхта нашутур бигурезад

چون برق نفس سوخته نشتر بگریزد

Хории каши ишқи ту ба гул даст фишонд

خواری کش عشق تو به گل دست فشاند

Саргарми ту аз соя афсар бигурезад

سرگرم تو از سایه افسر بگریزد

Гар сина кунад бози дили доғи фиребам

گر سینه کند باز دل داغ فریبم

Доғ аз ҷигари лола аҳмар бигурезад

داغ از جگر لاله احمر بگریزد

Чун шуълаи хуй ту кашад теғи сиёсат

چون شعله خوی تو کشد تیغ سیاست

Оташ ба таҳи бол самандар бигурезад

آتش به ته بال سمندر بگریزد

Чун дасти гуҳарбор бурун оварад аз ҷайб

چون دست گهربار برون آورد از جیب

Аз пушти садафи нутфа гавҳар бигурезад

از پشت صدف نطفه گوهر بگریزد

Соиб чу шавам гарм ба тавсифи зФрхон

صائب چو شوم گرم به توصیف ظفرخان

Аз хомаи ман бол самандар бигурезад

از خامه من بال سمندر بگریزد