Рӯзӣ ки марои мавҷи нафаси дом сухан шуд

روزی که مرا موج نفس دام سخن شد

Шдтўтии чархи оинаи вўолаҳ ман шуд

شد طوطی چرخ آینه و واله من شد

Ҳар мади фиғон каз дил пурдард кашидам

هر مدّ‌ِ فغان کز دل پردرد کشیدم

Шуд шохи гули всри хати мурғон чаман шуд

شد شاخ گل و سرخط مرغان چمن شد

Дар хизмати ойӣнаи дил сарф шудӣ кош

در خدمت آیینهٔ دل صرف شدی کاش

Умрӣ ки марои сарф ба пардоз сухан шуд

عمری که مرا صرف به پرداز سخن شد

Ҳар оҳ ки бе хости бромдздли ман

هر آه که بی‌خواست برآمد ز دل من

Аз баҳри бурун омадан аз хеш расан шуд

از بهر برون آمدن از خویش رسن شد

Брпирии ман чархи сияҳ коса набахшид

بر پیری من چرخ سیه کاسه نبخشید

Ҳрчндкаҳи ҳрмўбаҳи танами теғ вкФн шуд

هر چند که هر مو به تنم تیغ و کفن شد

Ҳушдор ки аз боғи сарафканда бурун рафт

هشدار که از باغ سرافکنده برون رفت

Ҳар кас ки муқайяд ба тамошоӣ чаман шуд

هر کس که مُقََّید به تماشای چمن شد

Аз таббати ворунаи хати ҳршкни зулф

از تبت وارونه خط هر شکن زلف

Оғӯши видоъи дили саргашта ман шуд

آغوش وداع دل سرگشته من شد

Соиби гиреҳи дил ба такаллуф бигушоед

صائب گره دل به تکلف بگشاید

Дастӣ ки гирифтори сари зулф сухан шуд

دستی که گرفتار سر زلف سخن شد