Аз ҳасани ғариби ту ҷаҳони субҳ ватан шуд

از حسن غریب تو جهان صبح وطن شد

Ин шӯраи замин аз гул рӯй ту чаман шуд

این شوره زمین از گل روی تو چمن شد

Комати шаккарини бод ки ҳар рахнае аз дил

کامت شکرین باد که هر رخنه ای از دل

Ширини з шукр ханд ту чун кунҷ даҳан шуд

شیرین ز شکر خند تو چون کنج دهن شد

Буии хуши оҳӯии ту брдшти гзркрд

بوی خوش آهوی تو بردشت گذرکرد

Доғи ҷигари лолаи ситони ноф хутан шуд

داغ جگر لاله ستان ناف ختن شد

Хорӣ ки кашидам зи қадами роҳравон ро

خاری که کشیدم ز قدم راهروان را

Чун шамъи дарин бодияи Хизри раҳ ман шуд

چون شمع درین بادیه خضر ره من شد

Брсўмъаҳ афтод зи чашми ту нигоҳӣ

برصومعه افتاد ز چشم تو نگاهی

Сад зоҳиди паймонаи шикани тавба шикан шуд

صد زاهد پیمانه شکن توبه شکن شد

Райҳон ки рухи гулшани азуи тозаи ватар буд

ریحان که رخ گلشن ازو تازه وتر بود

Аз тозагии хати ту тақвим куҳан шуд

از تازگی خط تو تقویم کهن شد

Дар ншأаҳи сардаргуми ҷонро набардам

در نشأه سردرگم جان را نبردم

Ҳарчанд ки дар ҷоми ман ин бода куҳан шуд

هرچند که در جام من این باده کهن شد

Ҳрқтраҳ ки дар пардаи шаби рехти зи чашмам

هرقطره که در پرده شب ریخت ز چشمم

Чун шабнами гули оина рӯй чаман шуд

چون شبنم گل آینه روی چمن شد

Фарёд ки ёқӯби назари бастаи мо ро

فریاد که یعقوب نظر بسته ما را

Пероҳани Юсуфи дувуми байт ҳузн шуд

پیراهن یوسف دوم بیت حزن شد

Умрӣаст ки дар бута фикраст гудозон

عمری است که در بوته فکرست گدازان

Соиб аҷабӣ нест агар пок сухан шуд

صائب عجبی نیست اگر پاک سخن شد