Теғи ту май всоқии впимонаҳ ман шуд

تیغ تو می وساقی وپیمانه من شد

Ҳар захми намоён дар майхона ман шуд

هر زخم نمایان در میخانه من شد

Гӯи шохи гули осӯдаи шӯ аз ҷилваи тарозӣ

گو شاخ گل آسوده شو از جلوه طرازی

Акнӯн ки таҳи боли прихонаҳ ман шуд

اکنون که ته بال پریخانه من شد

Аз ваҳшат нахҷӣр шавад доми парешон

از وحشت نخجیر شود دام پریشان

Занҷири срзлФи ту девона ман шуд

زنجیر سرزلف تو دیوانه من شد

Аз шухӣ ӯ зилзила дар мағз замин аст

از شوخی او زلزله در مغز زمین است

Он хонаи барандоз ки ҳамхона ман шуд

آن خانه برانداز که همخانه من شد

Дигар накушуд миннати хушк аз лаби дарё

دیگر نکشد منت خشک از لب دریا

Абрӣ китар аз гиряи мастона ман шуд

ابری که تر از گریه مستانه من شد

Оварадам агар рӯй ба миҳроби ибодат

آوردم اگر روی به محراب عبادت

Аз бихбрии гӯшаи майхона ман шуд

از بیخبری گوشه میخانه من شد

Ҳар хонаи чашмӣ ки шабистон ҷаҳон дошт

هر خانه چشمی که شبستان جهان داشت

Дар бастаи зи ширинии афсона ман шуд

در بسته ز شیرینی افسانه من شد

Ваҳшат кунад аз кулбаи вайронаи ман сайл

وحشت کند از کلبه ویرانه من سیل

Раҳмаст барони ҷғд ки ҳамхона ман шуд

رحم است برآن جغد که همخانه من شد

Нози ту фузуни гашти зи изҳори ниёзам

ناز تو فزون گشت ز اظهار نیازم

Хоби ту гаронсанги зи афсона ман шуд

خواب تو گرانسنگ ز افسانه من شد

Розӣ ба қазо бош ки кунҷи қафаси танг

راضی به قضا باش که کنج قفس تنگ

Аз рехтани боли прихонаҳ ман шуд

از ریختن بال پریخانه من شد

Грсрў ба хӯбии илм аз фохта гардид

گرسرو به خوبی علم از فاخته گردید

Шамъи ту ҷҳонсўзи зи парвона ман шуд

شمع تو جهانسوز ز پروانه من شد

Дар кулбаи ман гирд алойиқ набӯд фарш

در کلبه من گرد علایق نبود فرش

Сайлоби туҳидасти зи кошона ман шуд

سیلاب تهیدست ز کاشانه من شد

Бе баррагии ман аз сухани сарди тамаъ буд

بی برگی من از سخن سرد طمع بود

Меҳрӣ ки задам бар лаби худ дона ман шуд

مهری که زدم بر لب خود دانه من شد

Дар дӯстии сохта соиб набӯд файз

در دوستی ساخته صائب نبود فیض

Мамнӯнам азон шамъ ки бегона ман шуд

ممنونم ازان شمع که بیگانه من شد