Дар роҳи тўҳри каси дили вдин бохта бошад

در راه توهر کس دل ودین باخته باشد

Аз занги худии оина пардохта бошад

از زنگ خودی آینه پرداخته باشد

Чун тири хадангӣ ки пар вабол надорад

چون تیر خدنگی که پر وبال ندارد

Ноқис буд он сарв ки бефохта бошад

ناقص بود آن سرو که بی فاخته باشد

Дар базми нигорӣ ки зи худ сабр надорад

در بزم نگاری که ز خود صبر ندارد

Дар хилвати ойӣна чаҳ пардохта бошад

در خلوت آیینه چه پرداخته باشد

Пурвои забони бозӣ шамшер надорад

پروای زبان بازی شمشیر ندارد

Ҳар каси зи таҳаммул сипар андохта бошад

هر کس ز تحمل سپر انداخته باشد

Дар айни тамомӣ буд омодаи нуқсон

در عین تمامی بود آماده نقصان

Ҳар содаи изорӣ ки чу ма сохта бошад

هر ساده عذاری که چو مه ساخته باشد

Чун сояи замини гир буд рӯзи қиёмат

چون سایه زمین گیر بود روز قیامت

Сарвӣ ки дар ӣнҷои илм афрохта бошад

سروی که در اینجا علم افراخته باشد

Аз ишқ шавад поки дили зи қайди алойиқ

از عشق شود پاک دل ز قید علایق

Ноқис буд он сим ки нагудохта бошад

ناقص بود آن سیم که نگداخته باشد

Дар оби ҳаёти омада бар санги сабуяш

در آب حیات آمده بر سنگ سبویش

Дар баҳри ҳубобӣ ки нФш бохта бошад

در بحر حبابی که نفش باخته باشد

Аз тоир бе боли впри мо чаҳ кушояд

از طایر بی بال وپر ما چه گشاید

Симурғ ба ҷое ки пар андохта бошад

سیمرغ به جایی که پر انداخته باشد

Маъмур буд хотири он кас ки чу соиб

معمور بود خاطر آن کس که چو صائب

Бо гӯшаи вайронаи дил сохта бошад

با گوشه ویرانه دل ساخته باشد