зи асрори ҳақиқати баҳра вар кун ъшқбозӣ ро

ز اسرار حقیقت بهره ور کن عشقبازی را

Ба Тифлони вогузори ин абҷади ишқи маҷозӣ ро

به طفلان واگذار این ابجد عشق مجازی را

Ба истиғнои маҷнӯни ҳасани Лайлӣ барнаме ояд

به استغنای مجنون حسن لیلی برنمی آید

Ки ноз нозанинонаст дар сар , бениёзӣ ро

که ناز نازنینان است در سر، بی نیازی را

Агар дории дили покии дро дар ҳалқаи мисатон

اگر داری دل پاکی درآ در حلقه مستان

Ки ӣнҷо обрӯе нест домони намозӣ ро

که اینجا آبرویی نیست دامان نمازی را

Хумори дарди навашонро май нософ май бояд

خمار درد نوشان را می ناصاف می باید

Тавон дар хоксорӣ ёфт завқи хокбозӣ ро

توان در خاکساری یافت ذوق خاکبازی را

Ба чашми даври гардони ҷилва дигар кунад манзил

به چشم دور گردان جلوه دیگر کند منزل

Шиква каъба бошад дар назари камтари ҳиҷозӣ ро

شکوه کعبه باشد در نظر کمتر حجازی را

Ба сад афсонаи умри абад кӯтаҳ наме гардад

به صد افسانه عمر ابد کوته نمی گردد

Магар аз зулф ӯ дорад шаби ҳиҷрони дарозиро ?

مگر از زلف او دارد شب هجران درازی را؟

Гул рӯй батон аз оҳ ман шуд оташини соиб

گل روی بتان از آه من شد آتشین صائب

з ман дорад насими субҳи ин гулшани тарозӣ ро

ز من دارد نسیم صبح این گلشن طرازی را