То ханда азон ғунчаи мастури баромад

تا خنده ازان غنچه مستور برآمد

Субҳи шукр аз чоки дили мўрбромд

صبح شکر از چاک دل موربرآمد

Аз дидани рӯяти дил ойӣна фурӯрихт

از دیدن رویت دل آیینه فروریخت

Ин лолаи магар аз ҷигари таври баромад

این لاله مگر از جگر طور برآمد

Бо марҳами афсурда кофур наҷӯшад

با مرهم افسرده کافور نجوشد

Доғӣ ки ба хунгармии носури баромад

داغی که به خونگرمی ناسور برآمد

Ҳар зарра ки дидеми ҳамин замзамаро дошт

هر ذره که دیدیم همین زمزمه را داشت

Ин нағма на аз пардаи Мансури баромад

این نغمه نه از پرده منصور برآمد

Он рӯз ки аз доғ ман афтод сиёҳӣ

آن روز که از داغ من افتاد سیاهی

Хуршеди зи ҷайби шаби диҷўри баромад

خورشید ز جیب شب دیجور برآمد

Бо хомаи соиби тарафи баҳси мгрдид

با خامه صائب طرف بحث مگردید

Натавон ба сухан бо шаҷари таври баромад

نتوان به سخن با شجر طور برآمد