Кайфият май зоҳид фарзона надонад

کیفیت می زاهد فرزانه نداند

То срнкнд дар српимонаҳ надонад

تا سرنکند در سرپیمانه نداند

Зоҳид ки буд хушктар аз донаи тасбеҳ

زاهد که بود خشک تر از دانه تسبیح

Ҳақи намаки гиря мастона надонад

حق نمک گریه مستانه نداند

Дар каъбаам вёснм ояд ба забонам

در کعبه ام ویاصنم آید به زبانم

Саргарми ҷунуни каъба вбтхонаҳ надонад

سرگرم جنون کعبه وبتخانه نداند

Умрӣаст саросари рӯи он кӯча зулф аст

عمری است سراسر رو آن کوچه زلف است

Чун мӯӣ ба мўҳоли дилам шона надонад

چون موی به موحال دلم شانه نداند

Бо он ки дусади майкадаи пардохтаи мост

با آن که دوصد میکده پرداخته ماست

Май хӯрдан моро лаб паймона надонад

می خوردن ما را لب پیمانه نداند

Он булбули мастам ки агар дар шикани дом

آن بلبل مستم که اگر در شکن دام

Дар бол гиреҳ уфтадаш ар дона надонад

در بال گره افتدش ار دانه نداند

Шухӣ ки надорад нигаҳи гарм ба ошиқ

شوخی که ندارد نگه گرم به عاشق

Шамъӣаст ки дили сӯзӣ парвона надонад

شمعی است که دل سوزی پروانه نداند

Ҳар кас ба сухани хеш наздик надорад

هر کس به سخن خویش نزدیک ندارد

Соиби мазаи маънӣ бегона надонад

صائب مزه معنی بیگانه نداند