Файзи дами субҳ аз лаби хандон ту ёбанд

فیض دم صبح از لب خندان تو یابند

Шаҳдӣаст шикарханд ки дар шан ту ёбанд

شهدی است شکرخند که در شان تو یابند

Ҳар дил ки шўдоби дарин боғ чу шабнам

هر دل که شودآب درین باغ چو شبنم

Зери қадами сарви хиромон ту ёбанд

زیر قدم سرو خرامان تو یابند

Дар роҳи сабо ғунча нишинанд азизон

در راه صبا غنچه نشینند عزیزان

То буии гул аз чоки гиребон ту ёбанд

تا بوی گل از چاک گریبان تو یابند

Юсуфи сафатони перҳан хеш фурушанд

یوسف صفتان پیرهن خویش فروشند

То қатрае аз чоҳи занхдон ту ёбанд

تا قطره ای از چاه زنخدان تو یابند

Оҳӣаст ки бархеста аз хоки шаҳидон

آهی است که برخاسته از خاک شهیدان

Ҳар гирд ки дар арсаи ҷавлон ту ёбанд

هر گرد که در عرصه جولان تو یابند

Тартиб диҳад чарх чу девони қиёмат

ترتیب دهد چرخ چو دیوان قیامت

Шерозааш аз зулфи парешон ту ёбанд

شیرازه اش از زلف پریشان تو یابند

Вақтаст ки ушшоқи ту аз рашк бимиранд

وقت است که عشاق تو از رشک بمیرند

Аз бас ки туро волаи вҳирон ту ёбанд

از بس که تو را واله وحیران تو یابند

Дар коми вдҳн об шавад миваи ҷинат

در کام ودهن آب شود میوه جنت

Дар дил чаҳ хаёласт ки пайкон ту ёбанд

در دل چه خیال است که پیکان تو یابند

Дар домани пероҳан Юсуф назанад даст

در دامن پیراهن یوسف نزند دست

Хорӣ ки ба девори гулистон ту ёбанд

خاری که به دیوار گلستان تو یابند

Зини хирқаи сад пора агар србдри оре

زین خرقه صد پاره اگر سربدر آری

На доираро тавқи гиребон ту ёбанд

نه دایره را طوق گریبان تو یابند

Оҳ аз ҷигари ташнаи хуршеди برارد

آه از جگر تشنه خورشید برآرد

Ҳар қатра ки дар чоҳи занхдон ту ёбанд

هر قطره که در چاه زنخدان تو یابند

Ваҳшӣ шавад аз дида ҳар кас ки нигоҳӣ

وحشی شود از دیده هر کس که نگاهی

Дар доираи наргиси фаттон ту ёбанд

در دایره نرگس فتان تو یابند

Ин он ғазали хусрав маънӣаст ки фармуд

این آن غزل خسرو معنی است که فرمود

Хубони амали фитнаи зи девон ту ёбанд

خوبان عمل فتنه ز دیوان تو یابند