Хуши вақти гуруҳе ки дар андеша ёранд
خوش وقت گروهی که در اندیشه یارند
Чун каъбаи равон рӯй ба девор надоранд
چون کعبه روان روی به دیوار ندارند
Дар доман ёранд чу ойӣнаи шаби врўз
در دامن یارند چو آیینه شب وروز
Ҳар чанд гирифтори дарин гирди вғборнд
هر چند گرفتار درین گرد وغبارند
Доранд бар ин сабзи чамани сайр чу паргор
دارند بر این سبز چمن سیر چو پرگار
Ҳар чанд ки чун нуқтаи марказ ба қароранд
هر چند که چون نقطه مرکز به قرارند
Гардан накашанд аз хати таслим ба ҳар ҳол
گردن نکشند از خط تسلیم به هر حال
Гар бар сар тахтанд вгрбрср доранд
گر بر سر تختند وگربرسر دارند
Пӯшида ба зоҳири назари худ зи ду олам
پوشیده به ظاهر نظر خود ز دو عالم
Аз доғи даруни волаи он лола изоранд
از داغ درون واله آن لاله عذارند
Оҳаст дарин боғи ниҳолӣ ки нишонанд
آه است درین باغ نهالی که نشانند
Ашкаст дарин мазраъаи тухмӣ ки бакоранд
اشک است درین مزرعه تخمی که بکارند
Худро нишморанд зи арбоби басират
خود را نشمارند ز ارباب بصیرت
Бо он ки шарар дар ҷигар санг шуморанд
با آن که شرر در جگر سنگ شمارند
Осӯдаи зи сайри фалак ва гардиш чарханд
آسوده ز سیر فلک و گردش چرخند
Ҳайрат зада ҷилва мастона ёранд
حیرت زده جلوه مستانه یارند
Оянд чу бо хеш кам аз мӯр заъифанд
آیند چو با خویش کم از مور ضعیفند
Дар бихбрии пашша симурғ шикоранд
در بیخبری پشه سیمرغ شکارند
Аз хирқаи пашмина тавон ёфт ки ин ҷамъ
از خرقه پشمینه توان یافت که این جمع
Бе дидаи бади нофаи оҳӯии тторнд
بی دیده بد نافه آهوی تتارند
Чун шабнами покизаи гуҳари ҷисми гудозон
چون شبنم پاکیزه گهر جسم گدازان
Дар домани гулзор ба хуршед саворанд
در دامن گلزار به خورشید سوارند
Ҷамъӣ ки ба он гулшани бирнги расиданд
جمعی که به آن گلشن بیرنگ رسیدند
Осӯдаи з найранг хазонанд вбҳорнд
آسوده ز نیرنگ خزانند وبهارند
Қонеъ ба шикори хаси вхорнди зи гавҳар
قانع به شکار خس وخارند ز گوهر
Чун мавҷи гуруҳе ки талабкор каноранд
چون موج گروهی که طلبکار کنارند
Ҷамъӣ ки ба ин нақши внгорнди назарбоз
جمعی که به این نقش ونگارند نظرباز
Маҳрӯми зи рухсора бепарда ёранд
محروم ز رخساره بی پرده یارند
Соиб хабарӣ нест ниҳон аз дили эшон
صائب خبری نیست نهان از دل ایشان
Ҳар чанд ба зоҳрхбр аз хеш надоранд
هر چند به ظاهرخبر از خویش ندارند