Хӯни беҳтар азон май ки чашедан нагузоранд

خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارند

Пайкон ба азон ғунча ки чидан нагузоранд

پیکان به ازان غنچه که چیدن نگذارند

Ғайр аз лаби афсӯс гузидан чаҳ алоҷ аст

غیر از لب افسوس گزیدن چه علاج است

Он ракаи лаби ёр гузидан нагузоранд

آن راکه لب یار گزیدن نگذارند

Бӯсидани кунҷи лаби соқӣ чаҳ хаёл аст

بوسیدن کنج لب ساقی چه خیال است

Онро ки лаб ҷом макидан нагузоранд

آن را که لب جام مکیدن نگذارند

Боли впри арбоби ҳавас ғунча нагардад

بال وپر ارباب هوس غنچه نگردد

Ҷое ки марои чашм паридан нагузоранд

جایی که مرا چشم پریدن نگذارند

Ҳар чанд шуд аз гиряи мо хат батон сабз

هر چند شد از گریه ما خط بتان سبز

Назораи моро ба чаридан нагузоранд

نظاره ما را به چریدن نگذارند

Фарёд ки чун шӯраи замини донаи мо ро

فریاد که چون شوره زمین دانه ما را

Ин шўрнгоҳон ба дамӣдан нагузоранд

این شورنگاهان به دمیدن نگذارند

Ҳарчанд шавад хӯни дили ушшоқи зи ғайрат

هرچند شود خون دل عشاق ز غیرت

Хунобаи дилро ба чакидан нагузоранд

خونابه دل را به چکیدن نگذارند

Чун сайли сбксири дарин бодияи мо ро

چون سیل سبکسیر درین بادیه ما را

Аз пои талаб хор кашӣдан нагузоранд

از پای طلب خار کشیدن نگذارند

Андешаи побӯс хаёлӣаст замини гир

اندیشه پابوس خیالی است زمین گیر

Моро ки ба гирди ту расӣдан нагузоранд

ما را که به گرد تو رسیدن نگذارند

Фарёд ки чун ғунчаи марои ҳарза дароён

فریاد که چون غنچه مرا هرزه درایان

Дар кунҷи дили хеш хазидан нагузоранд

در کنج دل خویش خزیدن نگذارند

Соиб чаҳ хаёласт ки дар даст ман уфтад

صائب چه خیال است که در دست من افتد

Аз даври гулиро ки ба дидан нагузоранд

از دور گلی را که به دیدن نگذارند