Дар кӯии хароботи гуруҳе ки хамӯшанд

در کوی خرابات گروهی که خموشند

Аз соФдлӣ чун хами сарбаста ба ҷӯшанд

از صافدلی چون خم سربسته به جوشند

Аз давр науфтанд ба сад шишаи лабрез

از دور نیفتند به صد شیشه لبریز

Дар базм май онҳо ки чўпимонаҳ хамӯшанд

در بزم می آنها که چوپیمانه خموشند

Сайлоби хаҷал май рўдози кӯии харобот

سیلاب خجل می روداز کوی خرابات

Кин қавми саросар чу сабу хона бадушанд

کاین قوم سراسر چو سبو خانه بدوشند

Дар пардаи агрҳсти турои хурдаи розӣ

در پرده اگرهست ترا خرده رازی

Чун ғунча хамаш бош ки гулҳо ҳама гӯшанд

چون غنچه خمش باش که گلها همه گوشند

Манимоӣ ба ихвони замони гавҳари худ ро

منمای به اخوان زمان گوهر خود را

Кинҳо ҳамаи Юсуф ба зар қалб фурушанд

کاینها همه یوسف به زر قلب فروشند

Мо дар чаҳ шуморем ки хуршеди изорон

ما در چه شماریم که خورشید عذاران

Аз ҳолаи хати моҳи турои ҳалқаи бгўшнд

از هاله خط ماه ترا حلقه بگوشند

Аз бодаи срҷўш димоғӣ бирасонед

از باده سرجوش دماغی برسانید

То нағмаи сароёни чамани брсрҷўшнд

تا نغمه سرایان چمن برسرجوشند

Аз дидан хубон натавон қатъ назар кард

از دیدن خوبان نتوان قطع نظر کرد

Гар душман ақланд вагар раҳзан ҳушанд

گر دشمن عقلند و گر رهزن هوشند

Аз хори ҳасад таркиш нешанд чу моҳӣ

از خار حسد ترکش نیشند چو ماهی

Дар зоҳир агар аҳли ҷаҳон чашма нӯшанд

در ظاهر اگر اهل جهان چشمه نوشند

Соиби нгшоинд ба гуфтори лаби хеш

صائب نگشایند به گفتار لب خویش

Дар аҳди каломи ту гуруҳе ки бҳўшнд

در عهد کلام تو گروهی که بهوشند