Онҳо ки назарбоз ба нав хат писаронанд

آنها که نظرباز به نو خط پسرانند

Бе чашми бдози ҷумлаи болиғи нзроннд

بی چشم بداز جمله بالغ نظرانند

Ин зҳдФрўшони зи худои бихброннд

این زهدفروشان ز خدا بیخبرانند

Ин дасту даҳани оби кашон пок баронанд

این دست و دهن آب کشان پاک برانند

Ғайр аз гуҳари ишқ ки поянда ва боқӣ аст

غیر از گهر عشق که پاینده و باقی است

Боқии ҳама чун мавҷи з дарё гузаронанд

باقی همه چون موج ز دریا گذرانند

Ҷамъӣ ки назар баста гузаштанд азин боғ

جمعی که نظر بسته گذشتند ازین باغ

Инсоф тавон дод ки аз дида варонанд

انصاف توان داد که از دیده ورانند

Дар даст чаҳ доранд ба ҷузи косаи холӣ

در دست چه دارند به جز کاسه خالی

Онҳо ки дарин боғ чўнргс нигаронанд

آنها که درین باغ چونرگس نگرانند

Ман кистам вдрчаҳи шуморам ки фалакҳо

من کیستم ودرچه شمارم که فلکها

Дар доираи ишқи з бепо ва саронанд

در دایره عشق ز بی پا و سرانند

Ин дӯсти намоёни сияҳи дил ки дар офоқ

این دوست نمایان سیه دل که در آفاق

Чун субҳ ба сидқанд илми пардаи дроннд

چون صبح به صدقند علم پرده درانند

Олӯдагии халқи фурӯмоя ба сад айб

آلودگی خلق فرومایه به صد عیب

Зонаст ки машғӯл ба айби дгроннд

زان است که مشغول به عیب دگرانند

Гӯши ту гронхўоби пазироӣ хабар нест

گوش تو گرانخواب پذیرای خبر نیست

Варна дар вдиўори зи соҳиби хброннд

ورنه در ودیوار ز صاحب خبرانند

Покизаи дарунон ки бурун соз набошанд

پاکیزه درونان که برون ساز نباشند

Зини хирқа чу оянд буруни симброннд

زین خرقه چو آیند برون سیمبرانند

Рухсор батон оинаи сӯрат маънӣ аст

رخسار بتان آینه صورت معنی است

Зон аҳли сухани толиб ширин писаронанд

زان اهل سخن طالب شیرین پسرانند

Аз мардуми афтодаи мадади ҷӯй ки ин қавм

از مردم افتاده مدد جوی که این قوم

Бо бепару болии пару боли дгроннд

با بی پر و بالی پر و بال دگرانند

Соиби назари оқибати андешӣ агар ҳаст

صائب نظر عاقبت اندیشی اگر هست

Бе барги внўоёни ҷаҳони хуши смроннд

بی برگ ونوایان جهان خوش ثمرانند