Томнзли ман бодияи бихбрӣ буд

تامنزل من بادیه بیخبری بود

Ҳар мавҷи саробам ба назари боли парӣ буд

هر موج سرابم به نظر بال پری بود

Чун сарви дарин боғи зи озодагии хеш

چون سرو درین باغ ز آزادگی خویش

Борӣ ки ба дили бўдмробии самарӣ буд

باری که به دل بودمرابی ثمری بود

Афсӯс ки чун новаки бозичаи атфол

افسوس که چون ناوک بازیچه اطفال

Боли впри ман вақфи парешони сафарӣ буд

بال وپر من وقف پریشان سفری بود

Зон рӯз ки шуд дидаи ман боз чу наргис

زان روز که شد دیده من باز چو نرگس

Авроқи дилами харҷи парешони назарӣ буд

اوراق دلم خرج پریشان نظری بود

Буд аз дами шамшери дами субҳи нишотам

بود از دم شمشیر دم صبح نشاطم

То ҷавшани Довӯдии ман бихбрӣ буд

تا جوشن داودی من بیخبری بود

Расвоӣ шамъаст зи пероҳани фонӯс

رسوایی شمع است ز پیراهن فانوس

Дар пардаи сухани гуфтани ман пардаи дарӣ буд

در پرده سخن گفتن من پرده دری بود

Ин ашки ҷигари сӯз ки шамъ аз мижа ифшоанд

این اشک جگر سوز که شمع از مژه افشاند

Дар домани фонӯси гули тоҷўрӣ буд

در دامن فانوس گل تاجوری بود

Ёрӣ ки ғубор аз дили ғами дидаи мобрд

یاری که غبار از دل غم دیده مابرد

Бе миннати вебии музди насими саҳарӣ буд

بی منت وبی مزد نسیم سحری بود

Чун партави хуршед ки дар оина уфтад

چون پرتو خورشید که در آینه افتد

Аз умри ҳамин баҳраи ман ҷилвагарӣ буд

از عمر همین بهره من جلوه گری بود

Аз аҷз чу шабнами нФтодими дарин боғ

از عجز چو شبنم نفتادیم درین باغ

Афтодагии мо гули равшани гуҳарӣ буд

افتادگی ما گل روشن گهری بود

Соиб чаҳ тавон кард ба таклифи азизон

صائب چه توان کرد به تکلیف عزیزان

Варна тарафи хоҷа шудан бебасарӣ буд

ورنه طرف خواجه شدن بی بصری بود