Оҳ аз дили ҷӯёии ту битоб барояд
آه از دل جویای تو بیتاب برآید
Ғаввоси нафаси сӯхта аз об барояд
غواص نفس سوخته از آب برآید
Қонеъ ба шикоят накушояд лаби худ ро
قانع به شکایت نگشاید لب خود را
Зини захм маҳоласт ки хуноб барояд
زین زخم محال است که خوناب برآید
Дар рӯзи чисон ҷилва кунад карами шаби афрӯз
در روز چسان جلوه کند کرم شب افروز
Бо рӯй ту чун моҳ ҷҳонтоб барояд
با روی تو چون ماه جهانتاب برآید
Аз оҳи асар дар дили маъшӯқ тавон кард
از آه اثر در دل معشوق توان کرد
Гавҳар агар аз баҳр ба қуллоб барояд
گوهر اگر از بحر به قلاب برآید
Аз ташна лабӣ рафт марои дасти вдл аз кор
از تشنه لبی رفت مرا دست ودل از کار
Ҷое ки зи нохун ба замин об барояд
جایی که ز ناخن به زمین آب برآید
Бехост таровуш кунад оҳ аз дили пурхӯн
بی خواست تراوش کند آه از دل پرخون
Ғаввоси нафаси сӯхта азоб барояд
غواص نفس سوخته ازآب برآید
Дар дидаи сайёд биҳиштӣаст камӣнгоҳ
در دیده صیاد بهشتی است کمینگاه
Зоҳид ба чаҳ тақрйв ба миҳроб барояд
زاهد به چه تقریب به محراب برآید
Биқдр гиромӣ шавад аз гӯшаи азлат
بیقدر گرامی شود از گوشه عزلت
Борони зи садафи гавҳар сероб барояд
باران ز صدف گوهر سیراب برآید
Соиб чаҳ кунад ҳавсила бо зӯр май ноб
صائب چه کند حوصله با زور می ناب
Вайрона кӣ аз ӯҳда сайлоб барояд
ویرانه کی از عهده سیلاب برآید