Кӣ печи вхм аз табъ ҳўснок барояд
کی پیچ وخم از طبع هوسناک برآید
Ин реша маҳоласт азин хок барояд
این ریشه محال است ازین خاک برآید
АзсоФӣ сарчашма шавад оби равони соф
ازصافی سرچشمه شود آب روان صاف
Дили пок чу гардид нафас пок барояд
دل پاک چو گردید نفس پاک برآید
Пар нур кунад чун нафаси субҳи ҷаҳон ро
پر نور کند چون نفس صبح جهان را
Оҳӣ ки ба сидқ аз ҷигар чок барояд
آهی که به صدق از جگر چاک برآید
Бар биғмии бода ангўрдлил аст
بر بیغمی باده انگوردلیل است
Ашкӣ ки зи шодии зи раг ток барояд
اشکی که ز شادی ز رگ تاک برآید
Қоруни гронҷони сабк аз хоки баромад
قارون گرانجان سبک از خاک برآمد
То донаи мо кӣ зи таҳ хок барояд
تا دانه ما کی ز ته خاک برآید
Аз гиряи гиреҳгар зи раг ток шавад боз
از گریه گره گر ز رگ تاک شود باز
Ғам низ ба ашк аз дил ғамнок барояд
غم نیز به اشک از دل غمناک برآید
Натавон арақ аз санг гирифтан ба фишурдан
نتوان عرق از سنگ گرفتن به فشردن
Ибром маҳоласт ба имсок барояд
ابرام محال است به امساک برآید
Кӯтаҳ буд аз домани раъноеи он сарв
کوته بود از دامن رعنایی آن سرو
Гар оҳи ҷигари сӯз ба афлок барояд
گر آه جگر سوز به افلاک برآید
Соиби суханӣ каз дил бемағз таровад
صائب سخنی کز دل بی مغز تراود
Дӯдӣаст ки аз бута хошок барояд
دودی است که از بوته خاشاک برآید