Оҳӣ ки зи дилҳои ҳўснок барояд
آهی که ز دلهای هوسناک برآید
Дӯдӣаст ки аз бута хошок барояд
دودی است که از بوته خاشاک برآید
Дар сӯзиш дил кӯш ки дар мазраъаи имкон
در سوزش دل کوش که در مزرعه امکان
Тухмӣ ки шавад сӯхта аз хок барояд
تخمی که شود سوخته از خاک برآید
Беруни набарди саркашӣ аз хуии накӯён
بیرون نبرد سرکشی از خوی نکویان
Гар оҳи ҷигари сӯз ба афлок барояд
گر آه جگر سوز به افلاک برآید
Аз бодаи гулранги маро боз шавад дил
از باده گلرنگ مرا باز شود دل
Аз гиряи гиреҳгар зи раг ток барояд
از گریه گره گر ز رگ تاک برآید
Субҳӣ ки ту аз дили сияҳии хандаи шуморӣ
صبحی که تو از دل سیهی خنده شماری
Оҳӣаст ки аз сина афлок барояд
آهی است که از سینه افلاک برآید
Аз ганҷ ба афсун накунад мори ҷудоӣ
از گنج به افسون نکند مار جدایی
Қорун чаҳ хаёласт ки аз хок барояд
قارون چه خیال است که از خاک برآید
Оҳӣ ки кунад доғи ҷигари гоҳи фалак ро
آهی که کند داغ جگر گاه فلک را
Аз синаи гарму дил ғамнок барояд
از سینه گرم و دل غمناک برآید
Аз тирагӣ бахт макун шиква ки ин дӯд
از تیرگی بخت مکن شکوه که این دود
Соиби зи дили шуъла идрок барояд
صائب ز دل شعله ادراک برآید