Хубаст ки бе ранҷи талаб ком барояд
خوب است که بی رنج طلب کام برآید
Он ком чаҳ арзад ки ба ибром барояд
آن کام چه ارزد که به ابرام برآید
Оташи нафасони гӯш ба таъзим бигиранд
آتش نفسان گوش به تعظیم بگیرند
Ҳарҷо ки ман сӯхтаро ном барояд
هرجا که من سوخته را نام برآید
Резанд кавокиб чу арақ аз рухи гардун
ریزند کواکب چو عرق از رخ گردون
Он рӯз ки хуршеди ту бар бом барояд
آن روز که خورشید تو بر بام برآید
Нақши қадамаши шамъи раҳ грмрўон аст
نقش قدمش شمع ره گرمروان است
Аз шавқи ту он кас ки з ором барояд
از شوق تو آن کس که ز آرام برآید
Дар бода агар серума наризад адаби ишқ
در باده اگر سرمه نریزد ادب عشق
Фарёди аноолҳқи зи лаб ҷом барояд
فریاد اناالحق ز لب جام برآید
Шармандаам аз ишқ ки бо шуғли дўъолм
شرمنده ام از عشق که با شغل دوعالم
Нагузошт кабоби дили ман хом барояд
نگذاشت کباب دل من خام برآید
Аз гардиши чашми ту дил чарх фурӯрихт
از گردش چشم تو دل چرخ فروریخت
Чун ҳавсила аз ӯҳдаи ин ҷом барояд
چون حوصله از عهده این جام برآید
Соиб чу зи андеша рӯзӣаст марои ризқ
صائب چو ز اندیشه روزی است مرا رزق
Зинам чаҳ ки баргарди ҷаҳон ном барояд
زینم چه که برگرد جهان نام برآید