Ҳошо ки зъошқи сухан ком барояд
حاشا که زعاشق سخن کام برآید
Аз синаи оташи нафас хом барояд
از سینه آتش نفس خام برآید
Болидани нахли ту зи пайванди дили мост
بالیدن نخل تو ز پیوند دل ماست
Ин сарви зи оғӯш ба андом барояд
این سرو ز آغوش به اندام برآید
Бигузашт зи талхии ҳамаи айёми нишотам
بگذشت ز تلخی همه ایام نشاطم
Чун Тифли ятемӣ ки ба дашном барояд
چون طفل یتیمی که به دشنام برآید
Як чашм задани чашми ту ғоиби з назар нест
یک چشم زدن چشم تو غایب ز نظر نیست
Оҳӯ ки гумон дошт чунин ром барояд
آهو که گمان داشت چنین رام برآید
Шерони ҷаҳони гардан таслим гузоранд
شیران جهان گردن تسلیم گذارند
Аз силсилаи зулфи ту чун ном барояд
از سلسله زلف تو چون نام برآید
Дар фикр асар бош ки чун давр кунад чарх
در فکر اثر باش که چون دور کند چرخ
Овозаи ҷамъ аз даҳан ҷом барояд
آوازه جمع از دهن جام برآید
Боинҳамаи оташ ки ниҳон дар ҷигар ӯст
بااینهمه آتش که نهان در جگر اوست
Соиб ки гумон дошт чунин хом барояд
صائب که گمان داشت چنین خام برآید