Лаъл аз ҷигари санггар аз теша барояд
لعل از جگر سنگ گر از تیشه برآید
Аз дили сухан аз ковуш андеша барояд
از دل سخن از کاوش اندیشه برآید
Ҳар лаҳза ба рангии зи дил андеша барояд
هر لحظه به رنگی ز دل اندیشه برآید
Як бода ба сад ранги азин шиша барояд
یک باده به صد رنگ ازین شیشه برآید
Беишқ маҳоласт дил сахт шавад нарм
بی عشق محال است دل سخت شود نرم
Гар санг ба ин бута равад шиша барояд
گر سنگ به این بوته رود شیشه برآید
Ҷое ки зи ҳайрати гиреҳ дил накушояд
جایی که ز حیرت گره دل نگشاید
Аз фикр чаҳ хезад чаҳ з андеша барояд
از فکر چه خیزد چه ز اندیشه برآید
Аз дӯстии тозаи хатон дил натавон кунад
از دوستی تازه خطان دل نتوان کند
Ҳар чанд ки райҳони сабк аз реша барояд
هر چند که ریحان سبک از ریشه برآید
Дар синаи пари новаки мо ашк шавад хӯн
در سینه پر ناوک ما اشک شود خون
Сайлоби нафаси сӯхтаи зин беша барояд
سیلاب نفس سوخته زین بیشه برآید
Дар кӯҳи ғами ишқи халали роҳи наёбад
در کوه غم عشق خلل راه نیابد
Чун нохун агар аз кафи ман теша барояд
چون ناخن اگر از کف من تیشه برآید
Берун наравад каҷравии азтинти гардун
بیرون نرود کجروی ازطینت گردون
Ин дев маҳоласт азин шиша барояд
این دیو محال است ازین شیشه برآید
Ҳар нахли умедӣ ки нишонди дили худ ком
هر نخل امیدی که نشاند دل خود کام
Оҳӣ шавад аз синаи ғам пеша барояд
آهی شود از سینه غم پیشه برآید
Соиб чу ба хотир гузарад барқи ҷамолаш
صائب چو به خاطر گذرد برق جمالش
Дӯдам чу Нитсаатон зи раг вришаҳ барояд
دودم چو نیستان ز رگ وریشه برآید