Ҳўиӣ ки маро аз дил девона барояд
هویی که مرا از دل دیوانه برآید
Дӯдӣаст ки аз хирман парвона барояд
دودی است که از خرمن پروانه برآید
Доғи ман сўдоздаҳ аз зери сиёҳӣ
داغ من سودازده از زیر سیاهی
Чун чеҳраи Лайлии зи сияҳ хона барояд
چون چهره لیلی ز سیه خانه برآید
То ҳашар шавад волаи девонагии ман
تا حشر شود واله دیوانگی من
Тифлӣ ки ба дунболи ман аз хона барояд
طفلی که به دنبال من از خانه برآید
Аз мавҷ муҳобо накунад шӯриши дарё
از موج محابا نکند شورش دریا
Занҷир кӣ аз ӯҳда девона барояд
زنجیر کی از عهده دیوانه برآید
Комӣ ки буд оҷиз азон гардиши афлок
کامی که بود عاجز ازان گردش افلاک
Дар майкада аз гардиш паймона барояд
در میکده از گردش پیمانه برآید
Райҳон биҳиштаст баров шоми ғарибон
ریحان بهشت است براو شام غریبان
Бозулфи ту ҳар даст ки чун шона барояд
بازلف تو هر دست که چون شانه برآید
Рӯзӣ ки ман аз гӯша бтхонаҳ барояд
روزی که من از گوشه بتخانه برآید
Фарёди зноқўс ғарибона барояд
فریاد زناقوس غریبانه برآید
Эҳромӣ ҳар кас буд аз пардаи пиндор
احرامی هر کس بود از پرده پندار
Дар каъба равад аз дар бтхонаҳ барояд
در کعبه رود از در بتخانه برآید
Аз дил ба насиҳат наравад бихўдии ишқ
از دل به نصیحت نرود بیخودی عشق
Аз дидаи куҷои хоб ба афсона барояд
از دیده کجا خواب به افسانه برآید
Пайваста буд дар дили мумсики ғами дунё
پیوسته بود در دل ممسک غم دنیا
Ин ҷғд маҳоласт з вайрона барояд
این جغد محال است ز ویرانه برآید
Аз нафаси ҳазар беш кун аз душмани хориҷ
از نفس حذر بیش کن از دشمن خارج
Зон об биандеш ки аз хона барояд
زان آب بیندیش که از خانه برآید
Дигар назанад ҷӯши тараби синаи хамҳо
دیگر نزند جوش طرب سینه خمها
Соиб агар аз гӯша майхона барояд
صائب اگر از گوشه میخانه برآید