Ба оҳӣ ме тавон аз худ баровардани ҷаҳонӣ ро

به آهی می توان از خود برآوردن جهانی را

Ки як раҳбар ба манзил май расонади корвонӣ ро

که یک رهبر به منزل می رساند کاروانی را

Агар аз ҳасани оламгир ӯ воқиф шудӣ зоҳид

اگر از حسن عالمگیر او واقف شدی زاهد

Прстидӣ ба ҷои каъба ҳар санги нишоне ро

پرستیدی به جای کعبه هر سنگ نشانی را

Тамошоеи айёри нози хубонро чаҳ медонад ?

تماشایی عیار ناز خوبان را چه می داند؟

Ки натавон бе кашӣдан ёфт зӯр ҳар камоне ро

که نتوان بی کشیدن یافت زور هر کمانی را

Дилӣ каз даст хоҳад рафт , ба каз даст бигзорам

دلی کز دست خواهد رفت، به کز دست بگذارم

Касе то кӣ спрдорӣ кунад барг хазонеро ?

کسی تا کی سپرداری کند برگ خزانی را؟

Сбксорон ба шӯр оянд аз ҳар ҳарф бе мағзӣ

سبکساران به شور آیند از هر حرف بی مغزی

Ба фарёд оварад андак насимӣ нестоне ро

به فریاد آورد اندک نسیمی نیستانی را

Набошад саркашӣ дар табъи перони гарони тамкин

نباشد سرکشی در طبع پیران گران تمکین

Ба сад ман зӯр бардорад зи ҷо , тифлӣ камоне ро

به صد من زور بردارد ز جا، طفلی کمانی را

зи поси ҳеҷ дил ғофил машав дар олами ваҳдат

ز پاس هیچ دل غافل مشو در عالم وحدت

Ки дорад дар бағал ҳар ғунчаи ӣнҷои гулистонӣ ро

که دارد در بغل هر غنچه اینجا گلستانی را

Надорад шиква аз авзоъи мардум , дидаи ҳақи байн

ندارد شکوه از اوضاع مردم، دیده حق بین

Ба Юсуф метавон бахшед ҷурми корвонӣ ро

به یوسف می توان بخشید جرم کاروانی را

Ту каз нозкдлӣ аз накҳати гул рӯй май тобӣ

تو کز نازکدلی از نکهت گل روی می تابی

Чаҳ лозим бар сари ҳарфоварӣ оташи забониро ?

چه لازم بر سر حرف آوری آتش زبانی را؟

Дили ойӣна аз тасхири тӯтӣ об ме гардад

دل آیینه از تسخیر طوطی آب می گردد

На осонаст сайди хеш кардани нуктаи доне ро

نه آسان است صید خویش کردن نکته دانی را

Фидои неки бахатон ҳар ки шуд , аз нек бахатон шуд

فدای نیک بختان هر که شد، از نیک بختان شد

Ҳумои маншур давлат мекунад ҳар устихонӣ ро

هما منشور دولت می کند هر استخوانی را

Агар дар хоб беҳӯшӣ набошад гӯшҳо соиб

اگر در خواب بیهوشی نباشد گوش ها صائب

Ба ҳарфӣ ме тавон тақрир кардани достонӣ ро

به حرفی می توان تقریر کردن داستانی را