Мушкил ки дил аз нолау фарёди кушояд

مشکل که دل از ناله و فریاد گشاید

Аз ғунчаи пайкон чаҳ гиреҳи боди кушояд

از غنچه پیکان چه گره باد گشاید

Гар ишқ набандад камари ғайрати Фарҳод

گر عشق نبندد کمر غیرت فرهاد

Пайдост чаҳ аз тешаи фӯлоди кушояд

پیداست چه از تیشه فولاد گشاید

Чун нашутур алмоси пару боли заъифон

چون نشتر الماس پر و بال ضعیفان

Хӯн аз дили бирҳмии сайёди кушояд

خون از دل بیرحمی صیاد گشاید

Муҳкам шавад аз хӯни гиреҳи ғунчаи пайкон

محکم شود از خون گره غنچه پیکان

Аз бодаи маро чун дили ношоди кушояд

از باده مرا چون دل ناشاد گشاید

Дар нохуни тадбири касон ҳеҷ набаста аст

در ناخن تدبیر کسان هیچ نبسته است

Каз тешаи худ уқдаи Фарҳоди кушояд

کز تیشه خود عقده فرهاد گشاید

Он рӯзи замини тахт сулаймон шавад аз гул

آن روز زمین تخت سلیمان شود از گل

Каз абри ҳўоболи призоди кушояд

کز ابر هوابال پریزاد گشاید

Аз ковуши ман дасти нигаҳи дор ки ин раг

از کاوش من دست نگه دار که این رگ

Хӯн аз мижа нашутур Фсоди кушояд

خون از مژه نشتر فصاد گشاید

Бе ёри мувофиқи дил ғамгин нашавад боз

بی یار موافق دل غمگین نشود باز

Шамшоди гиреҳ аз дили шамшоди кушояд

شمشاد گره از دل شمشاد گشاید

Аз сифла ҳазар кун гуҳи сирӣ ки фалохан

از سفله حذر کن گه سیری که فلاخن

Сангин чу шавад даст ба бедоди кушояд

سنگین چو شود دست به بیداد گشاید

Вақтаст ки аз хиҷлати девони ту соиб

وقت است که از خجلت دیوان تو صائب

Гули дафтари худро ба раҳи боди кушояд

گل دفتر خود را به ره باد گشاید