Аз сайри чаман кӣ дили аФгори кушояд

از سیر چمن کی دل افگار گشاید

Ин уқдаи магар аз рухи дилдори кушояд

این عقده مگر از رخ دلدار گشاید

Ҷое ки буд чашми сухангӯи тарафи ҳарф

جایی که بود چشم سخنگو طرف حرف

Аз баҳр чаҳ ошиқи лаби изҳори кушояд

از بهر چه عاشق لب اظهار گشاید

Бо нози харидори ҳамон ба ки бисозад

با ناز خریدار همان به که بسازد

Ҳасанӣ ки дукон бар сари бозори кушояд

حسنی که دکان بر سر بازار گشاید

Аз ҳасан ба тадриҷи тавон комрўо шуд

از حسن به تدریج توان کامروا شد

Гулбун чаҳ хаёласт ба якбори кушояд

گلبن چه خیال است به یکبار گشاید

Аз чархи мҷўииди гушоиш ки маҳол аст

از چرخ مجویید گشایش که محال است

Каз нуқтаи гиреҳи гардиши паргори кушояд

کز نقطه گره گردش پرگار گشاید

Нагушӯд ба рӯем дарӣ аз оҳи магари ашк

نگشود به رویم دری از آه مگر اشک

Брмни дарӣ аз рахнаи девори кушояд

برمن دری از رخنه دیوار گشاید

Зинсон ки гушоиши зи ҷаҳон даст кашида аст

زینسان که گشایش ز جهان دست کشیده است

Мушкили гиреҳи обила аз хори кушояд

مشکل گره آبله از خار گشاید

Гардад садафи гавҳари шҳўори канораш

گردد صدف گوهر شهوار کنارش

Дастӣ ба дуо ҳар ки шаби тори кушояд

دستی به دعا هر که شب تار گشاید

Теғи ду дам хеш кунад захми намоён

تیغ دو دم خویش کند زخم نمایان

Лаб ҳар ки нафаҳмида ба гуфтори кушояд

لب هر که نفهمیده به گفتار گشاید

Чун нест сухани санҷи дарин доираи соиб

چون نیست سخن سنج درین دایره صائب

Тӯтӣ ба сухани баҳр чаҳ минқори кушояд

طوطی به سخن بهر چه منقار گشاید