Бо тнгдлӣ аз лаби хандон чаҳ кушояд

با تنگدلی از لب خندان چه گشاید

Аз хандаи сӯфори зи пайкон чаҳ кушояд

از خنده سوفار ز پیکان چه گشاید

Теғӣаст ду дам ҳар хуше каз таҳ дил нест

تیغی است دو دم هر خوشیی کز ته دل نیست

Чун пистаи маро аз лаби хандон чаҳ кушояд

چون پسته مرا از لب خندان چه گشاید

Афзуди зи саҳрои гиреҳи хотири маҷнӯн

افزود ز صحرا گره خاطر مجنون

Бо пой фурӯбаста зи майдон чаҳ кушояд

با پای فروبسته ز میدان چه گشاید

Аз хандаи бидрд нмксўд шавад захм

از خنده بیدرد نمکسود شود زخم

Дилҳои ғаминро зи гулистон чаҳ кушояд

دلهای غمین را ز گلستان چه گشاید

Аз дидани авзоъи ҷаҳони чашми Фрўпўш

از دیدن اوضاع جهان چشم فروپوش

Ҷузи тафриқаи зини хоби парешон чаҳ кушояд

جز تفرقه زین خواب پریشان چه گشاید

Ҳаргиз ба гиреҳ вонтўон кард гиреҳ ро

هرگز به گره وانتوان کرد گره را

Пайдост ки аз ҷабҳаи дарбон чаҳ кушояд

پیداست که از جبهه دربان چه گشاید

Бо мардуми оқил чаҳ кунад боди баҳорон

با مردم عاقل چه کند باد بهاران

Бесилсила аз силсилаи ҷунбон чаҳ кушояд

بی سلسله از سلسله جنبان چه گشاید

Он роҳравиро ки буд обила дар дил

آن راهروی را که بود آبله در دل

Аз нештар хори муғелон чаҳ кушояд

از نیشتر خار مغیلان چه گشاید

Бераҳбар бино нарасад кор ба анҷом

بی رهبر بینا نرسد کار به انجام

Аз ришта бе сӯзани борон чаҳ кушояд

از رشته بی سوزن باران چه گشاید

Ҷузи хирагии дидау ҷузи ашки дамодам

جز خیرگی دیده و جز اشک دمادم

Аз дидани хуршеди дурахшон чаҳ кушояд

از دیدن خورشید درخشان چه گشاید

Онҷо ки кашад хорсрози чоки гиребон

آنجا که کشد خارسراز چاک گریبان

Чун ғунчаи зи барчӣдани домон чаҳ кушояд

چون غنچه ز برچیدن دامان چه گشاید

Чун теғи براردи замёни барқи ҷҳонсўз

چون تیغ برآرد زمیان برق جهانسوز

Аз таркиши пртирнистон чаҳ кушояд

از ترکش پرتیرنیستان چه گشاید

Зон зулф сияҳ шуд шафақии чеҳраи соиб

زان زلف سیه شد شفقی چهره صائب

Ҷузи хӯни дил аз шоми ғарибон чаҳ кушояд

جز خون دل از شام غریبان چه گشاید