Бо рӯй ту сабр аз дил битоб наёяд

با روی تو صبر از دل بیتاب نیاید

Худдории азин оина чун об наёяд

خودداری ازین آینه چون آب نیاید

Ғофил накунад бистари гули шабнами мо ро

غافل نکند بستر گل شبنم ما را

Дар дидаи равшани гуҳарон хоб наёяд

در دیده روشن گهران خواب نیاید

Занҷири ҳарифи дили хуши машраб мо нест

زنجیر حریف دل خوش مشرب ما نیست

Аз мавҷи ънондорӣ сайлоб наёяд

از موج عنانداری سیلاب نیاید

Дар дидаи сайёди камӣнгоҳ биҳиштӣ аст

در دیده صیاد کمینگاه بهشتی است

Зоҳиди бадар аз гӯша миҳроб наёяд

زاهد بدر از گوشه محراب نیاید

Бе хирагии ойӣнаи зи рхсортўгли чид

بی خیرگی آیینه ز رخسارتوگل چید

Чашмӣ ки буд нарм дроўоб наёяд

چشمی که بود نرم دراوآب نیاید

Осӯдагии ман зи гирифторӣ хеш аст

آسودگی من ز گرفتاری خویش است

Дар дом маҳоласт маро хоб наёяд

در دام محال است مرا خواب نیاید

Чашмӣ ки нмксўд шуд аз партави миннат

چشمی که نمکسود شد از پرتو منت

Аз хонаи торик ба маҳтоб наёяд

از خانه تاریک به مهتاب نیاید

Дилбастаи гардуни дил осӯда надорад

دلبسته گردون دل آسوده ندارد

Астодгӣ аз кӯза дулоб наёяд

استادگی از کوزه دولاب نیاید

Соиби дили афсурдаи ман гарм нагардад

صائب دل افسرده من گرم نگردد

То бар серуми он меҳр ҷҳонтоб наёяд

تا بر سرم آن مهر جهانتاب نیاید