Хишт аз сурхами пунбаи зи минои брбоиид
خشت از سرخم پنبه ز مینا بربایید
Брчҳраҳи худ равзан ҷинат бигушоӣед
برچهره خود روزن جنت بگشایید
Дар пардаи нишастан ба занонаст сазовор
در پرده نشستن به زنان است سزاوار
Мардонаи азин пардаи нилӣ бадар ойед
مردانه ازین پرده نیلی بدر آیید
Аз соя бибаред агар меҳр парастед
از سایه ببرید اگر مهر پرستید
Аз хўдбгризид агар марди худоӣад
از خودبگریزید اگر مرد خدایید
Ин роҳ на роҳӣаст ки бо бор тавон рафт
این راه نه راهی است که با بار توان رفت
Риндонаи азин хирқаи солуси броиид
رندانه ازین خرقه سالوس برآیید
Гул пирҳнонид бигардед дар офоқ
گل پیرهنانید بگردید در آفاق
Юсуфи сФтониди азин чоҳи броиид
یوسف صفتانید ازین چاه برآیید
зи омоҷгаҳи хоки кмонхонаҳи гардун
ز آماجگه خاک کمانخانه گردون
Як манзил тираст чу аз худ бдроиид
یک منزل تیرست چو از خود بدرآیید
Паҳлу агар аз партави хуршеди ндздид
پهلو اگر از پرتو خورشید ندزدید
Чун моҳ дар ин доира ангушт намоед
چون ماه در این دایره انگشت نمایید
Сар бар хати чавгон ҳаводис бигзоред
سر بر خط چوگان حوادث بگذارید
То дар хами ин доира бе срўпоиид
تا در خم این دایره بی سروپایید
Ҷузи ҳарфи алифи нақши ду олами ҳама ҳеҷ аст
جز حرف الف نقش دو عالم همه هیچ است
эй оинаҳои дил агар рост намоед
ای آینه های دل اگر راست نمایید
Дар парда дидаст ниҳони гавҳари мақсӯд
در پرده دیدست نهان گوهر مقصود
Як бор ба гирди назари хеши броиид
یک بار به گرد نظر خویش برآیید
То чанд тавон лоф зад аз уқдаи гушойӣ
تا چند توان لاف زد از عقده گشایی
Ҳони уқдаи дили ҳозир агар уқдаи кушоед
هان عقده دل حاضر اگر عقده گشایید
То нақди равон дар қадам хасм наризед
تا نقد روان در قدم خصم نریزید
Ҳайфаст ки худро ба саховат биситойед
حیف است که خود را به سخاوت بستایید
Дар абри сифеди влби хомӯши хтрҳост
در ابر سفید ولب خاموش خطرهاست
Бо шишаи впимонаҳи далерии мнмоиид
با شیشه وپیمانه دلیری منمایید
То соиби мо бар сар гуфтор бияёд
تا صائب ما بر سر گفتار بیاید
эй аҳли сухан бар сари инсофи биёед
ای اهل سخن بر سر انصاف بیایید
Ин он ғазали муршид рӯмаст ки гуфта аст
این آن غزل مرشد روم است که گفته است
эй қавм ба ҳаҷи рафтаи кҷоиидкҷоиид
ای قوم به حج رفته کجاییدکجایید