Савдои ишқи моро бе номи вебӣ нишон кард

سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرد

Аз мо чаҳ ме тавон брдбомочаҳ метавон кард

از ما چه می توان بردباماچه می توان کرد

Аз хоби ғифлати мо дар санг чун шарар монад

از خواب غفلت ما در سنگ چون شرر ماند

Шавқӣ ки кӯҳҳоро абри сабк Аннан кард

شوقی که کوهها را ابر سبک عنان کرد

Умеди хонасозӣ аз ошиқон мадоред

امید خانه سازی از عاشقان مدارید

Аз хорхор натавон сомон ошён кард

از خارخار نتوان سامان آشیان کرد

Шурӣ ки дар дили мости шавқӣ ки дар сармост

شوری که در دل ماست شوقی که در سرماست

Аз санг метавонад сарчашмаҳо равон кард

از سنگ می تواند سرچشمه ها روان کرد

Ширини каломии мо корӣ ки кард бо мо

شیرین کلامی ما کاری که کرد با ما

Чун хоби субҳи моро дар дидаҳо гарон кард

چون خواب صبح ما را در دیده ها گران کرد

эй абр бемурувват то чанд хушки мағзӣ

ای ابر بی مروت تا چند خشک مغزی

Моро ғубори хотир аз дидаҳо ниҳон кард

ما را غبار خاطر از دیده ها نهان کرد

Бо шӯхи чашмии ишқи кӯҳи шикеб ҳеҷ аст

با شوخ چشمی عشق کوه شکیب هیچ است

Дар санги ин шрррои пинҳон наметавон кард

در سنگ این شرررا پنهان نمی توان کرد

Сарриштаи таъаммул ҳар кас ки дод аз даст

سررشته تأمل هر کس که داد از دست

Чун шамъи соиби охир срдрсрзбон кард

چون شمع صائب آخر سردرسرزبان کرد