Ҳар чанд раҳ дар он зулфи пайдо наметавон кард

هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کرد

Қатъи умед азон зулф қатъан наметавон кард

قطع امید ازان زلف قطعا نمی توان کرد

То аз сари дили вдини мардонаи брнхизӣ

تا از سر دل ودین مردانه برنخیزی

Бо корвони Юсуфи савдо наметавон кард

با کاروان یوسف سودا نمی توان کرد

Аз кафи мада ба бозии он зулфи анбарин ро

از کف مده به بازی آن زلف عنبرین را

Кин ришта чун раҳо шуд пайдо наметавон кард

کاین رشته چون رها شد پیدا نمی توان کرد

Дарёии бекаронро натавон ба соҳил оварад

دریای بیکران را نتوان به ساحل آورد

Дар номаи шавқи моро иншо наметавон кард

در نامه شوق ما را انشا نمی توان کرد

Аз доми мо чу маҷнӯн оҳӯ наҷуст солим

از دام ما چو مجنون آهو نجست سالم

Паҳлуи тиҳӣ ба ваҳшат аз мо наметавон кард

پهلو تهی به وحشت از ما نمی توان کرد

Аз офтоби тобонгар нури вом гирӣ

از آفتاب تابان گر نور وام گیری

Чун моҳи нави сар аз шарми боло наметавон кард

چون ماه نو سر از شرم بالا نمی توان کرد

Умед ёфтан ҳаст гум гашта ҷаҳон ро

امید یافتن هست گم گشته جهان را

Дар хеш ҳар ки гуми гашти пайдо наметавон кард

در خویش هر که گم گشت پیدا نمی توان کرد

Дили бҳрхўни шдозъшқи кўон касе ки ме гуфт

دل بحرخون شدازعشق کوآن کسی که می گفت

Сарчашмаро ба ковуши дарё наметавон кард

سرچشمه را به کاوش دریا نمی توان کرد

Аз зоҳиди тршрўи машраб тамаъ мадоред

از زاهد ترشرو مشرب طمع مدارید

Ангури сирка чун шуд саҳбо наметавон кард

انگور سرکه چون شد صهبا نمی توان کرد

Сайлоби фитнаи соиб бо бихўдон чаҳ созад

سیلاب فتنه صائب با بیخودان چه سازد

Онро ки нест ҷое беҷо наметавон кард

آن را که نیست جایی بی جا نمی توان کرد