Аз тарки гуфтугӯи дил бо маънӣ ошно шуд

از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شد

Меҳр хамӯшӣ ман ҷоми ҷаҳон намо шуд

مهر خموشی من جام جهان نما شد

Бед аз самари назари басти васл набот дарёфт

بید از ثمر نظر بست وصل نبات دریافت

Дили тарк муддао кард кораш ба муддао шуд

دل ترک مدعا کرد کارش به مدعا شد

Дарёии поки гавҳари сӯрат наме пазирад

دریای پاک گوهر صورت نمی پذیرد

Аз худгусаст ҳар кас бо маънӣ ошно шуд

از خودگسست هر کس با معنی آشنا شد

Аз васли баҳри гавҳар зоФсрдгӣаст маҳрӯм

از وصل بحر گوهر زافسردگی است محروم

Ҳар дил ки об гардид сарчашма бақо шуд

هر دل که آب گردید سرچشمه بقا شد

Нақш қадам набошад аз хеши рафтагон ро

نقش قدم نباشد از خویش رفتگان را

Аз ҷустуҷӯӣ зоҳир натавон дучор мо шуд

از جستجوی ظاهر نتوان دچار ما شد

Ширинии шукри хоб дар хона аш занад мавҷ

شیرینی شکر خواب در خانه اش زند موج

Аз фақр ҳар ки қонеъ бо фарш бӯрё шуд

از فقر هر که قانع با فرش بوریا شد

То мумкинаст зинҳори лабро ба ханда магушо

تا ممکن است زنهار لب را به خنده مگشا

Дигари кмрнбндд ҳар ғунчае ки вошд

دیگر کمرنبندد هر غنچه ای که واشد

Шуд ҷилваи призоди мавҷи сароби олам

شد جلوه پریزاد موج سراب عالم

Ойӣнаи дили ман рӯзӣ ки бо сафо шуд

آیینه دل من روزی که با صفا شد

Ҳарчанд бўдпнҳон аз дидаи навбаҳорон

هرچند بودپنهان از دیده نوبهاران

Ҳрбрги сабзи морочўн хзррҳнмо шуд

هربرگ سبز ماراچون خضررهنما شد

Баргӯӣ бесрўпочўгон намекунад раҳм

برگوی بی سروپاچوگان نمی کند رحم

Омодаи сафари шӯ чун қоматати дўтошд

آماده سفر شو چون قامتت دوتاشد

Пеш аз ҳалок ҳар каси чашм аз ҷаҳон напушед

پیش از هلاک هر کس چشم از جهان نپوشید

Аз садҳазори Юсуф май боядаш ҷудо шуд

از صدهزار یوسف می بایدش جدا شد

ШднФс бебасират аз заъфи тани замини гир

شدنفس بی بصیرت از ضعف تن زمین گیر

Осӯдаи гашти поиши кӯрӣ ки беАсо шуд

آسوده گشت پایش کوری که بی عصا شد

Гулро ки биўФо кард ёрб дарин гулистон

گل را که بیوفا کرد یارب درین گلستان

Шабнами зи суҳбати гули гурзон ки биўФо шуд

شبنم ز صحبت گل گرزان که بیوفا شد

Мурғи чамани зи ғайрат срзирбол дуздед

مرغ چمن ز غیرت سرزیربال دزدید

Рӯзӣ ки накҳати гули ҳамсуҳбат сабо шуд

روزی که نکهت گل همصحبت صبا شد

Дар чашми он ситамгари соиб ба барг коҳӣ аст

در چشم آن ستمگر صائب به برگ کاهی است

Ҳрчндостхўонм аз дард каҳрабо шуд

هرچنداستخوانم از درد کهربا شد