Аз ҳалқаҳои он зулфи дили соҳиб назар шуд

از حلقه‌های آن زلف، دل صاحبِ نظر شد

Ин мурғи чашми баста аз доми дида вар шуд

این مرغِ چشم‌بسته از دام دیده‌ور شد

Ҳасанӣ ки комил афтод эҷод мекунад ишқ

حسنی که کامل افتاد ایجاد می‌کند عشق

Ҳар қатраи ашки ин шамъи парвона дигар шуд

هر قطره اشکِ این شمع پروانهٔ دگر شد

Ҳошо ки аз кудурат нуқсон кунад дили пок

حاشا که از کدورت نقصان کند دلِ پاک

Дарёи зи тлхрўиии ганҷина гуҳар шуд

دریا ز تلخرویی گنجینهٔ گهر شد

Даст аз фиғон мадоредгар завқ васл доред

دست از فغان مدارید گر ذوقِ وصل دارید

Каз нолаи глўсўзи ин не пураз шукр шуд

کز نالهٔ گلوسوز این نی پر از شکر شد

Ғайр аз худӣ надорад ин роҳи дўрснгӣ

غیر از خودی ندارد این راهِ دور سنگی

Ҳаркаси зи худбаромад бо Хизр ҳамсафар шуд

هرکس ز خود برآمد با خضر همسفر شد

Осӯда буд булбул то гул набӯд дар боғ

آسوده بود بلبل تا گل نبود در باغ

Битобии дили мо аз васл бештар шуд

بیتابیِ دل ما از وصل بیشتر شد

Чун шавқ комил афтод ҳоҷат ба рҳнмонист

چون شوق کامل افتاد حاجت به رهنما نیست

Сайлобро ба дарёи охир ки роҳбршд

سیلاب را به دریا آخر که راهبر شد

Дар қайд тан намонад ҷонӣ ки пок гардад

در قیدِ تن نماند جانی که پاک گردد

Кӣ дар хто гузоранд хӯнӣ ки машк тар шуд

کیّ در ختا گذارند خونی که مُشکِ تر شد

Дар домани садаф кӣ дар ятем монад

در دامنِ صدف کی دُّرِ یتیم ماند

Шуд гӯшвори гардуни исо чу бепадар шуд

شد گوشوارِ گردون عیسی چو بی پدر شد

Дил дар фалаки ҳисорӣ аз роҳи ақл вҳўш аст

دل در فلک حصاری از راهِ عقل و هوش است

Дар ломакон кунад сирҷонӣ ки бихбр шуд

در لامکان کند سیر جانی که بی‌خبر شد

То дил ба ёри пайвасти дигари нкрдёдм

تا دل به یار پیوست دیگر نکرد یادم

Бо сирчаи кордоради дастӣ ки дар камар шуд

با سر چه کار دارد دستی که در کمر شد

То шавқ дар тараққӣаст умеди васл боқӣ аст

تا شوق در ترقّی است امیدِ وصل باقی است

Чун мўрпрброўрдмҳрўм аз шукр шуд

چون مور پر برآورد محروم از شکر شد

Дили чашми бӯса зон лаб дар рӯзгор хат дошт

دل چشمِ بوسه زان لب در روزگارِ خط داشت

Якборагии даҳонаш пӯшида аз назар шуд

یکبارگی دهانش پوشیده از نظر شد

Ҳарчанд хобҳоро сангин кунад баҳорон

هرچند خوابها را سنگین کند بهاران

Дар даври хати мишкӣни он чашм шӯхтар шуд

در دوُرِ خطِ مشکین آن چشم شوختر شد

Гуфтам хазони براردи ин хори хорам аз дил

گفتم خزان برآرد این خارِ خارم از دل

Ранги шикастаи гулро ороиш дигар шуд

رنگِ شکسته گل را آرایشِ دگر شد

Шӯри каломи соиб дар аҳди перии афзуд

شورِ کلامِ صائب در عهدِ پیری افزود

Чандон ки монад ин май дршишаҳи тлхтршд

چندان که ماند این می در شیشه تلخ‌تر شد