Давлат чу нест боқӣ бар бод рафта бошад
دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشد
Хобӣ ки аз хаёласт аз ёд рафта бошад
خوابی که از خیال است از یاد رفته باشد
Аз ҷамъ ва харҷ ҳастӣ чун ҳосилӣ надорем
از جمع و خرج هستی چون حاصلی نداریم
Авроқи зиндагонӣ бар бод рафта бошад
اوراق زندگانی بر باد رفته باشد
Ҳаркас ки зиндагиро дар бандагии сроўрд
هرکس که زندگی را در بندگی سرآورد
Умед ҳаст аз ӣнҷои озод рафта бошад
امید هست از اینجا آزاد رفته باشد
Зини сайдгоҳи моро дили бастагӣ ба дом аст
زین صیدگاه ما را دلبستگی به دام است
Чун дом ҳаст дар хоки сайёд рафта бошад
چون دام هست در خاک صیاد رفته باشد
Печидааст дар кӯҳи овози теша ӯ
پیچیده است در کوه آواز تیشه او
Ҳарчанд аз назарҳо Фарҳод рафта бошад
هرچند از نظرها فرهاد رفته باشد
Дар ҷамъ кардани дили кӯшиш ба ҷост мо ро
در جمع کردن دل کوشش به جاست ما را
Гар зини харобаи як дили обод рафта бошад
گر زین خرابه یک دل آباد رفته باشد
Аз имтидоди ҳиҷрони тарсӣ ки дорам ин аст
از امتداد هجران ترسی که دارم این است
Каз ёд ӯ мабодои бедод рафта бошад
کز یاد او مبادا بیداد رفته باشد
Бар умри рафтаи афсӯс соҳибдилон надоранд
بر عمر رفته افسوس صاحبدلان ندارند
Хирман чу пок гардид гӯи бод рафта бошад
خرمن چو پاک گردید گو باد رفته باشد
Баъд аз ҳалоки гаштани дардӣ ки дорам ин аст
بعد از هلاک گشتن دردی که دارم این است
Каз дили ғамаши мабодои ношод рафта бошад
کز دل غمش مبادا ناشاد رفته باشد
Бо ёди он ягонаи соиб агар ду олам
با یاد آن یگانه صائب اگر دو عالم
Аз ёд рафта бошад аз ёд рафта бошад
از یاد رفته باشد از یاد رفته باشد